مرگ شخصی که از او مراقبت می‌کنید همیشه یک رویداد دردناک است، اما غم و اندوهی که اعضای خانواده و دوستان احساس می‌کنند زمانی که علت مرگ خودکشی باشد می‌تواند پیچیده‌تر باشد.

خودکشی چیزی است که بسیاری از مردم را تحت تأثیر قرار می‌دهد، تابوی اجتماعی پیرامون این موضوع اغلب به این معنی است که خانواده و دوستان ممکن است احساس انگ و انزوا کنند.

پاسخ‌های رایج به خودکشی

پاسخ‌های رایج به خودکشی یکی از اعضای خانواده یا دوستان عبارتند از:

• پشیمانی از فرصت‌های از دست رفته
• عصبانیت از شخصی که جان خود را از دست داده‌ است
• احساس گناه در مورد مسئولیت‌های شکست خورده، واقعی یا خیالی
• انزوا ناشی از احساس شرم خود تحمیلی
• تنهایی زمانی که دیگران فاصله خود را حفظ می‌کنند
• خشم نسبت به کسانی که تصور می‌شود در خودکشی نقش داشته‌اند
• ناهنجاری زمانی که دیگران نمی‌دانند چگونه پاسخ دهند
• شوک همراه با مواجهه با ماهیت آسیب‌زا و گاهی مرگ غیرمنتظره
• دشواری در پذیرش اینکه مرگ بر اثر خودکشی بوده‌است
• ترس از این که واکنش‌های شدید غم و اندوه ممکن است عادی نباشد
• مشکل در درک خودکشی.

پاسخ به این سوال که “چرا فرد خودکشی کرد”

خانواده و دوستان اغلب با این سوال دست و پنجه نرم می‌کنند که چرا فرد تصمیم گرفت به زندگی خود پایان دهد. در بسیاری از موارد، این یک سوال پیچیده است و یک راز باقی می‌ماند.

خودکشی ممکن‌ است به دلایل زیر باشد:

• بیماری روانی، مانند افسردگی، اختلال دوقطبی یا اسکیزوفرنی
• درد مزمن
• ناتوانی جسمی
• استرس ناشی از برخی رویدادهای زندگی.

غم و اندوه پس از خودکشی

خانواده و دوستان اغلب می‌گویند که سوگ پس از خودکشی با احساس سوگ بعد از دیگر سوگ‌ها متفاوت است. علاوه بر احساسات قدرتمند غم و اندوه، افراد با خشم، تسکین و احساس گناه نیز دست و پنجه نرم می‌کنند.

افراد مختلف به طرق مختلف غمگین می‌شوند. اعضای خانواده باید به یکدیگر فرصت بدهند تا هرکسی بتواند به شیوه‌های فردی خود غصه بخورد. برخی از احساسات اولیه غم و اندوه ممکن است دچار موارد زیر شوند:

• شوک یا بی‌حسی
• احساس شدید خشم یا سردرگمی
• کناره‌گیری عاطفی از دیگران
• احساس افسردگی و تنهایی
• مشکلات در برنامه های روزمره، مانند خوردن و خوابیدن
• احساس گناه.

ولی در زمان مناسب:

• احساسات قوی شروع به کاهش می‌کند.
• از دست دادن، همیشه در ذهن فرد مهم نیست.
• فرد می‌تواند شروع به یافتن معنا و هدف در زندگی خود کند.

احساس گناه یک احساس رایج پس از خودکشی است

معمولاً احساس گناه می‌کنید از اینکه می‌توانستید کارهای بیشتری انجام دهید. افراد ممکن است احساس کنند که باید علائم هشدار دهنده را می‌شناختند یا خود را به خاطر کارهایی که در دوره منتهی به خودکشی انجام داده‌اند یا انجام نداده‌اند سرزنش می‌کنند. بسیاری احساس خشم و خیانت می‌کنند. اینها واکنش‌های معمول و عادی هستند.

احساس آرامش

برخی از افرادی که به زندگی خود پایان می‌دهند تحت تأثیر بیماری‌های روانی مانند افسردگی، اختلال دوقطبی، اسکیزوفرنی یا سایر شرایط قرار گرفتند. خانواده و دوستانی که شاهد پریشانی ناشی از بیماری روانی بوده‌اند (مخصوصاً زمانی که درمان نشده باشند) ممکن است احساس آرامش کنند که عذاب فرد تمام شده‌ است. این یک واکنش طبیعی است و نباید نسبت به آن احساس گناه کنند.

واکنش‌های منفی

خانواده و دوستان ممکن است با افرادی برخورد کنند که واکنش‌های منفی نسبت به آن‌ها دارند. برای مثال، برخی ممکن است خودکشی را نشانه شکست بدانند. دیگران ممکن است ندانند چگونه واکنش نشان دهند، زیرا خودکشی به عنوان یک علت اجتماعی غیرقابل قبول مرگ تلقی می شود. برخی از افراد به سادگی از این موضوع اجتناب می‌کنند.

احساس گناه، درد و سردرگمی بسیاری از اعضای خانواده و دوستان می‌تواند با این نگرش‌ها تشدید شود، و آن‌ها ممکن‌ است به اشتباه احساس کنند که فرد به جای اینکه صرفاً با مشکلات خود روبرو شود، به زندگی خود پایان داده است.

پیشنهاداتی برای خانواده و دوستان

پیشنهاداتی برای کمک به شما برای مقابله با خودکشی شخصی که از او مراقبت می کردید عبارتند از:

• به خود فرصت دهید تا با آسیب خود کنار بیایید.
• سعی کنید احساسات خود را انکار نکنید.
• به یاد داشته باشید که غم و اندوه یک واکنش طبیعی است، حتی زمانی که احساسات شما بیش از حد شدید به نظر می رسد که عادی باشد.
• از طریق احساسات خود، به تنهایی و با دیگران کار کنید.
• از دیگر اعضای خانواده حمایت کنید.
• مراقب علائم افسردگی یا افکار خودکشی در خود و سایر اعضای خانواده باشید و در صورت بروز این علائم از پزشک کمک بگیرید.
• با کودکان صادق باشید و خودکشی را به زبانی متناسب با سن آن‌ها توضیح دهید.
• اگر دوستانتان ناخوشایند به نظر می‌رسند یا نمی‌دانند چه بگویند، به آن‌ها بگویید چه چیزی نیاز دارید.
• بپذیرید که برخی از دوستانتان نمی‌توانند آن گونه که نیاز دارید به شما حمایت عاطفی ارائه دهند. پیوستن به یک گروه پشتیبانی در منطقه خود را در نظر بگیرید.
• بدانید که رویدادهای مهم، مانند تولد و عید نوروز، احساسات قوی را بر می‌انگیزد.
• به دنبال مشاوره حرفه‌ای برای سوگواری باشید.
• از مراقبت‌های معنوی کمک بگیرید.