بی‌حركتی باعث تجمع ترشحات تنفسی، بسته شدن راه‌های تنفسی و ایجاد عفونت خواهد شد. در صورتی که بیمار هوشیار باشد، با انجام تنفس عمیق و سرفه مؤثر می‌توان به باز شدن ریه‌ها و خارج شدن ترشحات كمك كرد.

تنفس لب غنچه‌ای از جمله مواردی است که با انجام مرتب آن می‌توان از این عارضه پیشگیری کرد. در این نوع تنفس از بیمار خواسته می‌شود هوا را از راه بینی به داخل ریه‌ها کشیده، چند ثانیه نگه دارد و سپس بصورت فوت کردن به آرامی هوا را خارج کند.

در صورت نیاز برای بهبود عملكرد ریوی با تجویز پزشك از اكسیژن درمانی نیز استفاده می‌شود. با تغییر وضعیت بیمار و وارد كردن ضربات خفیف به نواحی پشت و اطراف ریه‌ها نیز می‌توان به خروج ترشحات ریوی كمك كرد.

در صورتی که بیمار به دستگاه ونتیلاتور وصل باشد و توانایی خارج کردن ترشحات را نداشته باشد از طریق ساکشن کردن می‌توان راه هوایی بیمار را پاکسازی کرد.