قلب بزرگ شده (کاردیومگالی) یک بیماری نیست، بلکه نشانه‌ای از بیماری‌های دیگر است. اصطلاح “کاردیومگالی” به یک قلب بزرگ شده که در هر تصویربرداری، از جمله اشعه ایکس قفسه سینه دیده می‌شود، اشاره دارد. ممکن است به دلیل فشار بر بدن، مانند بارداری، یا به دلیل یک بیماری مانند ضعیف شدن عضله قلب، بیماری عروق کرونر، مشکلات دریچه قلب یا ریتم غیرطبیعی قلب، می‌توانند باعث بزرگ شدن شوند. برخی بیماری‌ها می‌تواند باعث ضخیم شدن عضله قلب یا یکی از حفره‌های قلب و بزرگ‌تر شدن قلب شوند. بسته به شرایط، قلب بزرگ شده ممکن است شرایطی موقتی یا دائمی باشد.

معمولاً قلب بزرگ شده با اصلاح علت اصلی، قابل درمان است. درمان قلب بزرگ شده می‌تواند شامل داروها، سایر روش‌های پزشکی یا جراحی باشد.

علائم و نشانه‌ها

در بعضی از افراد، قلب بزرگ شده هیچ علامتی ایجاد نمی‌کند. اما برخی علائم آن در صورت بروز، عبارتند از: تنگی نفس، ضربان قلب غیرطبیعی( آریتمی) و یا التهاب. درمان قلب بزرگ شده هنگام تشخیص زودرس، راحت‌تر است، بنابراین در صورت نگرانی از قلب خود با پزشک مشورت کنید.

علل شایع

هر شرایطی که باعث شود قلب سخت‌تر از حد معمول کار کند و یا به عضله قلب آسیب برساند، می‌تواند باعث بزرگ شدن قلب شود. گاهی اوقات قلب به دلایل نامعلوم بزرگ و ضعیف می‌شود. یک بیماری قلبی مادرزادی، حمله قلبی یا ضربان قلب غیرطبیعی می‌تواند باعث بزرگ شدن قلب شود.

سایر عوامل مؤثر بر بزرگ شدن قلب عبارتند از:

• • کم خونی
  • فشارخون بالا

• فشارخون ریوی
• اختلالات تیروئید
• بیماری دریچه قلب
• بیماری عضله قلب( کاردیومیوپاتی)
• تجمع مایعات اطراف قلب( افیوژن پریکارد)

• آهن بیش از حد در بدن( هموکروماتوز)

بیماری‌های نادر مانند آمیلوئیدوز می‌توانند روی قلب تأثیر بگذارد. آمیلوئیدوز، بیماری است که پروتئین‌های غیرطبیعی در خون گردش کرده و ممکن است در قلب رسوب کند و با اختلال در عملکرد قلب باعث بزرگ شدن آن شود.

عوامل تشدید کننده خطر

مواردی که ممکن است خطر بزرگ‌تر شدن قلب را افزایش دهند عبارتند از:

• حمله قلبی

داشتن سابقه حمله قلبی خطر ابتلا را افزایش می‌دهد.

• فشارخون بالا

داشتن فشارخون بالاتر از 140/90 میلی‌متر جیوه شما را در معرض خطر ابتلا به قلب بزرگ شده قرار می‌دهد.

• سابقه خانوادگی

اگر یکی از اعضای خانواده شما، مانند والدین یا خواهر و برادر، قلب بزرگ شده‌ای داشته باشد، احتمال دارد شما هم مستعد ابتلا به این بیماری باشید.

• شریان های مسدود شده در قلب( بیماری عروق کرونر)

در بیماری عروق کرونر، لخته‌های چربی موجود در عروق قلب، جریان خون را مسدود کرده و می‌تواند منجر به حمله قلبی شود.

• بیماری قلبی مادرزادی

 برخی از بیماری‌های قلبی مادرزادی روی ساختار قلب تأثیر می‌گذارد و می‌تواند شما را در معرض خطر بزرگ شدن قلب قرار دهد.

• بیماری دریچه قلب

قلب دارای چهار دریچه( آئورت، میترال، ریوی و تریکوسپید) است. شرایطی که به دریچه‌ها آسیب می‌رساند ممکن است باعث بزرگ شدن قلب شود.

عوارض احتمالی

عوارض ناشی از بزرگ شدن قلب به بخشی از قلب که بزرگ شده و علت اصلی آن بستی دارد.

عوارض بزرگ شدن قلب عبارتند از:

• نارسایی قلبی

 هنگامی که بطن چپ بزرگ می‌شود، می‌تواند منجر به نارسایی قلبی شود. سپس قلب قادر به پمپ کردن خون کافی به بدن نمی‌باشد.

• • لخته شدن خون در عروق قلب

   هنگامی که قلب درست پمپ نشود، خون می‌تواند لخته شود. لخته شدن خون می‌تواند باعث سکته مغزی شود.

  • صدای اضافه قلب( سوفل قلبی):

  وقتی دریچه‌های قلب به درستی بسته نشوند، آن‌ها صدای غیرعادی به نامسوفل قلب( صدای اضافی در قلب) ایجاد می‌کنند.

  • ایست قلبی

   اگر قلب بزرگ شده باشد، ممکن است خون کافی دریافت نکند و منجر به ایست قلبی شود.

تشخیص

اگر بیمار علائم مشکل قلبی داشته باشد، پزشک معاینه جسمی را انجام می‌دهد و روش‌های تشخیصی لازم را توصیه می‌کند که عبارتند از:

• رادیولوژی( اشعه ایکس قفسه سینه)

 تصاویر اشعه ایکس به پزشک کمک می‌کند تا وضعیت ریه‌ها و قلب بیمار را بررسی کند. اگر قلب بر روی اشعه ایکس بزرگ شده باشد، معمولاً روش‌های دیگر برای تشخیص علت آن انجام می‌گیرند.

• الکتروکاردیوگرام( نوار قلب)

این روش فعالیت الکتریکی قلب بیمار را ثبت کرده و به پزشک کمک می‌کند تا مشکلات ریتم قلبی و آسیب به قلب در اثر حمله قلبی را تشخیص دهد.

• اکوکاردیوگرام

با این آزمایش چهار حفره‌های قلب و بیماری‌های مادرزادی قلبی، قابل بررسی و مشاهده هستند.

• تست ورزش

 تست استرس یا تست استرس ورزشی، اطلاعاتی در مورد چگونگی عملکرد قلب در حین انجام فعالیت بدنی ارائه می‌دهد.

• آزمایش خون

پزشک ممکن است آزمایش خون را برای بررسی میزان برخی از مواد موجود در خون انجام دهد. بر اساس نتایج آزمایش خون پزشک می‌تواند برای تایید و یا رد کردن سایر موارد مشابه استفاده کند.

• کاتتریزاسیون قلبی و بیوپسی

در این روش فشار داخل دهلیزها و بطن‌های قلب بیمار اندازه‌گیری می‌شود تا مشخص گردد چقدر خون به قلب او فشار می‌آورد. پزشک می‌تواند از شریان‌های قلب در طول عمل( آنژیوگرافی کرونر) عکس بگیرید تا از باز بودن عروق آن مطمئن شود.

درمان

درمان برای بزرگ شدن قلب روی برطرف کردن علت و بیماری زمینه‌ای تمرکز دارد.

داروها

اگر علت بیماری نوع دیگری از بیماری قلبی باشد، پزشک ممکن است دارو تجویز کند. این داروها شامل موارد زیر است:

• داوهای ضد آریتمیک (ضد نامنظمی) برای پمپاژ قلب با ریتم ضربان نرمال و صحیح
• داوهای ضد انعقادها برای کاهش خطر لخته شدن خون
• داوهای مسدود کننده‌های بتا برای کاهش فشارخون و بهبود عملکرد قلب
• داروهای مدر برای کاهش مقدار سدیم و آب در بدن، برای کاهش فشار در شریان‌ها
• سایر داروها برای کاهش فشارخون و بهبود قابلیت پمپاژ قلب

اقدامات پزشکی و جراحی

اگر داروها برای درمان کادیو مگالی بیمار کافی نباشند، ممکن است اقدامات پزشکی یا جراحی انجام گیرند.

ضربان‌ساز برای تنظیم ضربان قلب

برای نوع خاصی از بزرگی قلب( کاردیومیوپاتی گشاد شده)، ممکن است یک ضربان‌ساز که انقباضات بین بطن چپ و راست را هماهنگی می‌کند، ضروری باشد. در افرادی که در معرض آریتمی جدی قرار دارند، یک داروی درمانی و یا از یک دستگاه قلب قابل کاشت (ICD) استفاده شود که دستگاه كوچكی هست كه در سینه بیمار قرار می‌گیرند تا به طور مداوم ریتم قلب او را کنترل کنند و در صورت لزوم برای كنترل ضربان‌های غیر طبیعی و سریع قلب، هشدار می‌دهد. این دستگاه‌ها همچنین می‌توانند به عنوان ضربان‌ساز عمل کنند.

جراحی دریچه قلب

 اگر قلب بیمار به دلیل ایجاد مشکل در یکی از دریچه‌های قلبی بزرگ شده یا باعث ایجاد مشکلات دریچه قلب شده، ممکن است برای ترمیم یا تعویض دریچه آسیب دیده جراحی انجام گیرد.

جراحی بای پس عروق کرونر

 اگر علت قلب بزرگ شده بیمار مربوط به بیماری عروق کرونر است، پزشک می‌تواند عمل بای پس عروق کرونر را توصیه کند.

دستگاه کمکی بطن چپ  (LVAD)

  اگر بیمار نارسایی قلبی داشته باشد، ممکن است برای کمک به عمل پمپاژ قلب به یک پمپ مکانیکی کاشتنی نیاز داشته باشد. این عمل به عنوان یک درمان طولانی مدت برای نارسایی قلبی، انجام می‌گیرد.

پیوند قلب

 اگر داروها نتوانند علائم را کنترل كنند، پیوند قلب می‌تواند گزینه نهایی باشد.