رادیکولوپاتی گردنی، آسیب یا اختلالی در عملکرد عصب است که در نتیجه فشار به یکی از ریشه‌های عصب در نزدیکی مهره‌های گردنی ایجاد می‌شود. آسیب به ریشه‌های عصبی در ناحیه گردنی، بسته به اینکه ریشه‌های آسیب دیده در کجا قرار دارند می‌تواند موجب درد و بی‌حسی در مسیر عصب به دست و بازو شود.

علائم و نشانه‌ها

نشانه اصلی رادیکولوپاتی گردن درد است که به قسمت‌های بازو، گردن، قفسه سینه، پشت و یا شانه گسترش می‌یابد. فرد مبتلا به رادیکولوپاتی ممکن است ضعف عضلانی، بی‌حسی(کرختی) و یا سوزش در انگشتان یا دست داشته باشند. سایر علائم ممکن است عدم هماهنگی، به ویژه در دست باشد.

علل شایع

رادیکولوپاتی گردنی می‌تواند درنتیجه فشار یک دیسک شکسته، تغییر در فرم استخوان، آرتروز و یا سایر صدماتی که بر ریشه‌های عصبی فشار می‌آورد، حاصل شود. در افراد میانسال، تغییرات طبیعی در دیسک می‌تواند باعث ایجاد فشار روی ریشه‌های عصبی شود. در افراد جوان، رادیکولوپاتی گردن به دنبال شکستگی یا آسیب در دیسک اتفاق می‌افتد. دیسک پس از آن باعث فشار بر ریشه عصب و نهایتا درد می‌شود.

عوامل تشدید کننده خطر

برخی از عواملی که ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهند عبارتند از:

• سن: با افزایش سن خطر ابتلا به این بیماری نیز افزایش می‌یابد. برخی برآوردها نشان داده است که در 40 یا 50 سالگی احتمال ابتلا به حداکثر می‌رسد.
• فعالیت‌های شدید مانند کشتی و یا وزن برداری با سطح بالایی از فشار و تاثیر آن روی ستون فقرات گردن
• حرکات مکرر گردن مثلا در هنگام رانندگی کامیون (تجهیزات ارتعاشی) یا غواصی
• قرار گرفتن گردن و ستون فقرات در موقعیت نامناسب برای طولانی مدت مانند کار با گوشی موبایل یا رایانه و …

عوارض احتمالی

برای عارضه‌ی این بیماری می‌توان به درد در ناحیه گردن اشاره کرد که می‌تواند حرکت گردن شما را محدود کند.

تشخیص

• معاینه‌ی جسمی: پزشک ابتدا در مورد سابقه پزشکی و سلامت عمومی و سپس از علائم شما سؤال خواهد کرد. او سپس گردن، شانه، بازوها و دست‌های خود را برای تشخیص ضعف عضلانی، بی‌حسی یا هر تغییر در واکنش‌های حسی بدن شما، بررسی خواهد کرد.

پزشک شما همچنین ممکن است از شما بخواهد حرکاتی با گردن و بازو  انجام دهید تا علائم شما کاهش پیدا کنند.

• عکس رادیولوژی: این نوع تصویربرداری، تصاویری از ساختارهای متراکم بدن مانند استخوان فراهم می‌کند. اشعه ایکس همسانی استخوان‌ها در گردن شما را نشان می‌دهد. همچنین می‌تواند نشان دهد که آیا هرگونه سوراخ و یا آسیب به دیسک وجود دارد یا خیر.

• سی‌تی‌اسکن: سی‌تی‌اسکن دقیق‌تر از عکس رادیولوژی است و می‌تواند به پزشک شما در تعیین اینکه در کدام قسمت، استخوان‌ها در نزدیکی ستون فقرات گردن گسترش پیدا کرده‌اند، کمک کند.
• ام‌آر‌آی: این روش تصاویر خوبی از بافت‌های نرم بدن می‌گیرد. ام‌آر‌آی گردن در صورتی ‌که فشار به عصب ناشی از آسیب به بافت‌های نرم مانند ایجاد جابجایی یا فتق دیسک ایجاد باشد، می‌تواند در تشخیص مفید باشد. همچنین می‌تواند به پزشک شما در تعیین اینکه آیا به نخاع یا ریشه‌های عصبی شما آسیب رسیده است یا خیر کمک کند.

درمان

• درمان‌های غیرجراحی شامل موارد زیر می‌باشد:
• فیزیوتراپی: تمرینات خاص می‌تواند به کاهش درد، تقویت عضلات گردن و بهبود دامنه حرکات گردنی کمک کند. در برخی موارد، از کشش می‌توان برای کشیدگی آرام مفاصل و عضلات گردن کمک گرفت.
• ترکیبی از مسکن‌ها
• استروئیدها، که ممکن است به شکل خوراکی یا تزریقی (به فضای اطراف عصب که غشایی است که نخاع را احاطه کرده است).
• داروهای خواب آور (مسکن‌های قوی): این داروها برای بیمارانی که درد شدید دارند و دردشان با موارد دیگر تسکین نیافته است، تجویز می‌شود. این دارو معمولا برای مدت زمان محدود تجویز می‌شود.
• جراحی: اگر بعد از یک دوره درمان بدون جراحی علائم تسکین پیدا نکرد، پزشک ممکن است عمل جراحی را توصیه کند. روش‌های جراحی متنوعی برای درمان رادیکولوپاتی گردنی وجود دارد. روشی که پزشک شما پیشنهاد می‌کند به عوامل بسیاری از جمله علائم شما و موقعیت ریشه عصب درگیر بستگی دارد.