نکاتی که لازم است پس از ترخیص از بیمارستان و بازگشت به منزل رعایت نمائید.

• بریس گردن را طبق گفته پزشک خود بپوشید. آن را فقط طبق گفته پزشک در بیاورید.
• اگر بی حسی یا سوزن سوزن شدن را تجربه کردید، بریس را شل کنید.
• بریس را تمیز نگه دارید.
• اگر بریس ضد آب نیست:
  • اجازه ندهید خیس شود.
  • هنگام حمام یا دوش گرفتن آن را با یک پوشش ضد آب بپوشانید.
• اگر یقه گردنی دارید، یقه را برندارید مگر اینکه پزشکتان به شما بگوید این کار را انجام دهید. اگر مجاز به برداشتن یقه برای حمام کردن هستید:
  • دستورالعمل های پزشک خود را در مورد نحوه برداشتن ایمن یقه دنبال کنید.
  • پوست گردن خود را آرام بشویید و کاملا خشک کنید. پوست خود را از نظر سوزش یا زخم بررسی کنید. در صورت مشاهده، به پزشک خود بگویید.
• درخصوص هر گونه تنظیماتی در یقه گردنی خود از پزشک بپرسید. ممکن است به مرور زمان تنظیمات کوچکی برای بهبود راحتی و کاهش فشار روی چانه یا پشت سر شما لازم باشد.
• موهای بلند را بیرون از یقه نگه دارید.
• یقه خود را با پاک کردن آن با آب و صابون ملایم تمیز نگه دارید و بگذارید کاملاً در هوا خشک شود. پدها را می‌توان با دست و با آب و صابون شسته و کاملاً در هوا خشک کرد.
• در صورت دستورپزشک، یخ را روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید:
  • اگر بریس یا یقه گردنی قابل جابجایی دارید، طبق گفته پزشک خود آن را بردارید.
  • یخ را در یک کیسه پلاستیکی قرار دهید.
  • یک حوله بین پوست و کیسه قرار دهید.
  • یخ را به مدت 20 دقیقه، 2 تا 3 بار در روز بگذارید.
• تا زمانی که پزشک تأیید نکرده است، رانندگی نکنید.
• هنگام مصرف داروی مسکن از رانندگی و استفاده از ماشین آلات سنگین خودداری کنید.
• تا زمانی که دستور داده شده است از فعالیت بدنی خودداری کنید. از پزشک خود بپرسید که چه فعالیت‌هایی برای شما ایمن هستند.
• داروهای بدون نسخه و تجویزی را فقط طبق گفته پزشک خود مصرف کنید.
• تا زمانی که پزشک شما تایید نکرده است، از حمام، شنا یا وان آب گرم استفاده نکنید. از وی بپرسید که آیا می‌توانید دوش بگیرید یا خیر. ممکن است فقط مجاز استفاده از به حمام اسفنجی باشید.
• از محصولات حاوی نیکوتین یا تنباکو مانند سیگار و سیگار الکترونیکی استفاده نکنید. اینها می‌توانند ترمیم استخوان را به تاخیر بیندازند. اگر برای ترک سیگار نیاز به کمک دارید، از پزشک خود بپرسید.
• تمام بازدیدهای بعدی را همانطور که پزشک گفته است انجام دهید. زیرا برای کمک به جلوگیری از آسیب، درد و ناتوانی طولانی مدت (مزمن) یا دائمی مهم است. ممکن است 1 تا 3 هفته پس از آسیب دیدگی نیاز به عکس برداری با اشعه ایکس یا ام آر آی داشته باشید.

با یک پزشک تماس بگیرید اگر:

• روی پوست خود و زیر بریس یا یقه گردن خود سوزش یا زخم دارید.

فورا با اورژانس یا پزشک خود کمک بگیرید اگر:

• گردن دردی دارید که بدتر می‌شود.
• در بلع یا تنفس مشکل دارید.
• در گردن خود دچار تورم می‌شوید.
• هر یک از مشکلات زیر را در بازوها، پاها یا هر دو دارید:
  • بی حسی
  • ضعف.
  • درد سوزش.
  • مشکلات حرکتی
• نمی‌توانید زمان ادرار کردن یا دفع مدفوع (بی‌اختیاری) خود را کنترل کنید.
• در هماهنگی یا در راه رفتن مشکل دارید.

شکستگی ستون فقرات گردنی، شکستگی در یکی از هفت استخوان (مهره) است که ستون فقرات گردن را تشکیل می‌دهند. این استخوان‌ها سر را بالا نگه می‌دارند و از نخاع محافظت می‌کنند. طناب نخاعی از مرکز مهره‌ها عبور می‌کند. شکستگی ناپایدار شکستگی است که باعث می‌شود یا می‌تواند باعث شود مهره‌ها از موقعیت خود خارج شوند (جابجا شوند).

شکستگی‌های ناپایدار گردنی ممکن است به نخاع فشار وارد کند و به آن آسیب برساند. شکستگی‌های ناپایدار گردن خطر بالایی برای آسیب نخاع ایجاد می‌کند. آسیب به نخاع می‌تواند باعث از دست دادن احساس و حرکت (فلج) از گردن به پایین شود.

علائم و نشانه‌ها

علائم این بیماری عبارتند از:

• درد و سفتی شدید گردن.
• دردی که به شانه‌ها، بازوها یا پاها گسترش می‌یابد.
• تورم، کبودی یا هر دو در پشت گردن.
• ضعف، از دست دادن حس یا هر دو در بازوها، پاها یا بالاتنه.
• فلج بازوها یا پاها.
• از دست دادن کنترل مثانه، کنترل روده یا هر دو.
• تنفس سخت یا دشوار.

علل شایع

این وضعیت ممکن است ناشی از:

• تصادفات وسایل نقلیه موتوری از جمله تصادفات موتور سیکلت.
• غواصی با سر در آب‌های کم عمق.
• حوادث هنگام انجام ورزش‌های تماسی مانند فوتبال.
• انجام ورزش‌هایی با خطر بالای سقوط، مانند اسکیت یا اسکی.
• سقوط، به ویژه در میان افراد مسن.
• ضربه به سر.
• استخوان‌های ضعیف (پوکی استخوان).

تشخیص

این وضعیت ممکن است بر اساس موارد زیر تشخیص داده شود:

• علائم و نشانه‌های، به خصوص اگر اخیراً آسیب دیده اید. پزشک در مورد علت آسیب سوال خواهد کرد.
• پزشک با معاینه تورم، کبودی یا مهره‌هایی را که در یک راستا قرار نمی‌گیرند را بررسی می‌کند (بدشکلی مرحله به مرحله).
• معاینه عصبی که پزشک طی این معاینه ضعف، فلج، رفلکس‌ها و از دست دادن حس درد، لمس یا دمای زیر سطح آسیب را بررسی می‌کند.
• همچنین ممکن است برای تایید تشخیص، تصویربرداری از ستون فقرات گردنی داشته باشید. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
  • عکس رادیولوژی اشعه ایکس.
  • تصویربرداری ام آر آی.
  • سی تی اسکن.

درمان

اکثر شکستگی‌های ناپایدار ستون فقرات گردنی نیاز به جراحی دارند. اما درمان دقیق به محل شکستگی و همچنین موقعیت یا الگوی شکستگی بستگی دارد. درمان همچنین به سن و علائم بستگی دارد. درمان همچنین ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• استفاده از تکیه‌گاه سفت و سخت گردن برای جلوگیری از حرکت شکستگی (بی‌حرکتی).
• جابجایی شکستگی با یک دستگاه مخصوص با استفاده از پین‌های فلزی متصل به قرقره‌ها و وزنه‌ها (کشش) برای کشیدن شکستگی به حالت عادی برای بهبودی.
• جراحی برای ترمیم و تثبیت شکستگی از طریق یک برش در جلو یا پشت گردن (جااندازی باز). همچنین ممکن است برای تثبیت شکستگی از پیچ، پین، صفحه یا پیوند استخوان استفاده شود.
• پوشیدن وسیله‌ای برای محافظت از گردن (یقه گردن) در زمان بهبودی و نقاهت.

نکاتی که لازم است پس از ترخیص از بیمارستان و بازگشت به منزل رعایت نمائید.

• بریس گردن را طبق گفته پزشک خود بپوشید. آن را بر ندارید مگر اینکه به پزشک خود بگویید.
• گردن بند را تمیز نگه دارید.
• اگر بریس گردن ضد آب نیست:
  • اجازه ندهید خیس شود.
  • هنگام حمام یا دوش گرفتن آن را با یک پوشش ضد آب بپوشانید.
• در صورت دستور، یخ را روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید:
  • اگر بریس گردنی قابل جابجایی دارید، آن را فقط طبق گفته پزشک خود بردارید.
  • یخ را در یک کیسه پلاستیکی قرار دهید.
  • یک حوله بین پوست و کیسه قرار دهید.
  • یخ را به مدت 20 دقیقه، 2 تا 3 بار در روز بگذارید.
• تا زمانی که پزشکتان بگوید خطری ندارد، چیزی را که سنگین‌تر از4.5 کیلوگرم، یا حدی که پزشک گفته شده است بلند نکنید.
• هنگام مصرف داروی مسکن از رانندگی و استفاده از ماشین آلات سنگین خودداری کنید. از ارائه دهنده مراقبت های پزشک خود بپرسید که چه زمانی رانندگی ایمن است.
• همانطور که پزشک گفته است به فعالیت‌های عادی خود بازگردید. از پزشک خود بپرسید که چه فعالیت‌هایی برای شما ایمن هستند.
• داروهای بدون نسخه و تجویزی را فقط طبق گفته پزشک خود مصرف کنید.
• اگر از داروهای مسکن با نسخه استفاده می‌کنید، اقداماتی را برای پیشگیری یا درمان یبوست انجام دهید. پزشک ممکن است موارد زیر را توصیه کند:
  • مایعات کافی بنوشید تا ادرارتان زرد کمرنگ بماند.
  • غذاهای سرشار از فیبر مانند میوه‌ها و سبزیجات تازه، غلات کامل و لوبیا بخورید.
  • غذاهای پرچرب و قندهای فرآوری شده مانند غذاهای سرخ شده یا شیرین را محدود کنید.
  • داروی بدون نسخه یا تجویزی برای یبوست مصرف کنید.
• از محصولات حاوی نیکوتین یا تنباکو مانند سیگار و سیگار الکترونیکی استفاده نکنید. این‌ها می‌توانند ترمیم استخوان را به تاخیر بیندازند. اگر برای ترک سیگار نیاز به کمک دارید، از پزشک خود بپرسید.
• مهم است که تمام بازدیدهای بعدی را همانطور که پزشک گفته است انجام دهید.

با پزشک تماس بگیرید اگر:

• دردی دارید که با داروی ضد درد کنترل نمی‌شود.
• لرز یا تب دارید.
• از محافظ گردنتان دچار سوزش پوستی شده‌اید.
• تکیه‌گاه گردن شل یا آسیب دیده است.

فورا کمک بگیرید یا با اورژانس تماس بگیرید اگر:

• در حرکت مشکل دارید یا نمی‌توانید دست‌ها یا پاهای خود را حرکت دهید.
• تنگی نفس یا در تنفس مشکل دارید.
• کنترل مثانه یا روده خود را از دست می‌دهید.
• درد جدید یا شدید دارید.
• نواحی جدیدی از بی‌حسی، سوزن سوزن شدن یا ضعف عضلانی دارید.

• دستگاه اسکلتی عضلانی
• حقایق شکستگی استخوان
• انواع شکستگی استخوان
• درمان شکستگی با گچ اسپایکا
• جراحی در شکستگی و پین گذاری
• سی تی اسکن
• ام آر آی
• تصویر برداری با اشعه ایکس
• اسکن استخوان