کندروسارکوما نوعی سرطان نادر است که معمولا از استخوان شروع می‌شود، اما گاهی اوقات می‌تواند در بافت نرم نزدیک استخوان‌ها رخ دهد. شایع‌ترین مکان برای تومورهای کندروسارکوما در لگن، ران و شانه است. به ندرت، استخوان جمجمه تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

مشخصه کندروسارکوم این است که سلول‌های آن غضروف تولید می‌کنند. بعضی از انواع کندروسارکوم‌ها به آرامی رشد می‌کنند و به شرط برطرف شدن کامل، احتمال انتشار آن‌ها به اندام‌ها و استخوان‌های دیگر کم است. برخی دیگر به سرعت رشد می‌کنند و خطر متاستاز زیادی دارند.

برداشتن تومور از طریق جراحی اصلی‌ترین درمان در بیماری کندروسارکوما است. پرتودرمانی و شیمی‌درمانی به ندرت در درمان کندروسارکوما مفید است.

علائم و نشانه‌ها

علائم و نشانه‌های کندروسارکوما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• افزایش درد
• توده‌ای متورم یا قابل لمس
• شکستگی به دلیل ضعیف شدن استخوان

اگر تومور به نخاع فشار می‌آورد، بیمار ممکن است دچار ضعف، بی‌حسی یا بی‌اختیاری ادرار شود.

علل شایع

کندروسارکوما با جهش‌های ژنتیکی خاصی همراه است. برخی از انواع کندروسارکوما از تبدیل ضایعات خوش‌خیم غضروف به سرطان بوجود می‌آیند.

عوامل تشدید کننده خطر

در حالی که کندروسارکوما می‌تواند در هر سنی رخ دهد، شایع‌ترین نوع آن معمولا در بزرگسالان میانسال تا مسن تأثیر می‌گذارد.

تشخیص

از آنجا که اکثر تومورهای کندروسارکوم بسیار کند رشد می‌کنند، ممکن است سال‌ها تشخیص داده نشوند. در بعضی موارد، تومورها طی آزمایشات تصویربرداری برای مشکلات غیر مرتبط کشف می‌شوند. برای تأیید تشخیص ممکن است نیاز به نمونه‌برداری باشد.

• آزمایشات تصویربرداری

با اشعه ایکس ممکن است یک منطقه مشکوک به استخوان برای بررسی بیشتر مشخص شود. سایر آزمایشات تصویربرداری مانند تصویربرداری تشدید مغناطیسی (ام آر آی) و توموگرافی کامپیوتری (سی تی اسکن)، می‌توانند اطلاعات بیشتری در مورد تومور ارائه دهند.

• نمونه برداری (بیوپسی)

پزشکان می‌توانند با برداشتن نمونه‌ای از بافت مشکوک با سوزن یا چاقوی جراحی و آزمایش آن در آزمایشگاه، تشخیص کندروسارکوم را تأیید کنند. بیوپسی باید به روش خاصی انجام شود تا در انجام عمل بعدی، برداشتن سرطان دشوارتر نشود.

درمان

جراحی، درمان اصلی برای کندروسارکوما است. هدف از بین بردن سرطان و حاشیه بافت سالم اطراف آن است. نوع جراحی که انجام می‌شود بستگی به محل کندروسارکوما دارد.

اکثر کندروسارکوما برای جراحی بازسازی اندام، جایی که سرطان برداشته می‌شود و استخوان آسیب دیده جایگزین یا بازسازی می‌شود، مناسب است. درصد کمی از کندروسارکوم‌ها نیاز به قطع عضو دارند. این گزینه زمانی انتخاب می‌شود که تومور اعصاب اصلی، رگ‌های خونی را درگیر کند یا آنقدر بزرگ باشد که برداشتن آن اساسا عملکرد اندام را از بین می‌برد.

• پرتودرمانی

اگر تومور در محلی مانند پایه جمجمه قرار دارد، که برداشتن همه سرطان را دشوار می‌کند، ممکن است پزشک استفاده از پرتودرمانی را قبل یا بعد از عمل پیشنهاد دهد.

• شیمی‌درمانی

کندروسارکوما به طور معمول سرطانی است که بسیار آهسته رشد می‌کند و شیمی‌درمانی سلول‌هایی را که خیلی سریع رشد می‌کنند هدف قرار می‌دهد، بنابراین این روش درمانی عموما کارآمد نیست.