گیجی عبارت است از سردرگمی یا اختلال شناختی به شکلی که فرد نسبت به زمان و مکان آگاه نباشد و اطرافیان را نشناسد و یا رفتارها و واکنش‌های نامناسب داشته باشد یا هنگامی که فرد در تفکر و انجام فعالیت‌های معمول دچار مشکل شود.
علائم
علائم گیجی عبارتند از:
- تغییر ناگهانی در توانایی صحبت کردن، مخصوصا مکث‌های طولانی و یا لکنت زبان
- مشکل در هوشیار ماندن یا جلب توجه
- نیاز به کمک برای استحمام و لباس پوشیدن
- وجود افکار آشفته و عدم آگاهی به زمان و مکان
- تغییرات ناگهانی در احساسات، به عنوان مثال، شیفت سریع از خوشحالی به تحریک پذیری
- فراموشی
علل شایع
دلایلی که می‌تواند باعث گیجی شود شامل:
- کاهش قند خون
- عفونت
- تب بالا
- سرطان گسترش یافته به مغز
- کمبود اکسیژن رسانی به مغز
- افزایش کلسیم خون
- درد شدید
- مصرف زیاد داروی ضد درد
- مصرف داروهای دیگر
- سرطان مغز
گیجی می‌تواند در شرایط تغییر مکان یا زمان بدتر شود. معمولا علت گیجی می‌تواند درمان شود. اگر شخصی دچار گیجی شود، باید فورا بیمار توسط پزشک ویزیت شود تا علت شناسایی شده و درمان انجام شود.
گاهی اوقات بیمار ممکن است نیاز به بستری در بیمارستان داشته باشد و تا زمانی که این مشکل درمان شود در بیمارستان بماند. در طی این زمان، ماندن اشخاص آشنا در کنار بیمار مبتلا به گیجی، مفید می‌باشد.
اقداماتی که بیمار می‌تواند انجام دهد
- اگر متوجه شدید که دوره‌هایی از گیجی دارید با پزشک تماس بگیرید.
- از کسی درخواست کنید تا در کنار شما بماند و به ایمنی شما کمک کند.
مراقبت
- برای توصیف مشکلات بیمار همراه با او به ملاقات پزشک بروید و دستورالعمل‌های تجویز شده را به یاد داشته باشید.
- برای نشان دادن توجه به بیمار او را به آرامی لمس کنید و با بیمار رو در رو صحبت کنید.
- هنگامی که در حال صحبت کردن با بیمار هستید به او نزدیک شوید.
- به بیمار اطمینان دهید که همیشه در کنار او حضور دارید.
- هنگامی که در حال صحبت کردن با او هستید رادیو یا تلویزیون را خاموش کنید.
- با بیمار به آرامی صحبت کنید و از جملات کوتاه استفاده کنید.
- به بیمار تاریخ و زمان و مکانی که در آن حضور دارد بگویید.
- تقویم و ساعت را در جایی که بیمار به راحتی می‌تواند آن‌ها را ببیند، قرار دهید.
- قبل از اینکه بخواهید کاری را برای بیمار شروع کنید، به بیمار اطلاع دهید (مانند تغییر تخت، لباس‌ها و یا حمام کردن او) و هر مرحله را برای او توضیح دهید.
- از موسیقی آرامش بخش و ملایم هنگامی که بیمار در اتاق تنها است، استفاده کنید.
- شب‌ها از چراغ خواب استفاده کنید و جای آن را به بیمار نشان دهید.
- از برچسب‌های رایج و تصاویر بر روی وسایل بیمار استفاده کنید. به عنوان مثال، عکسی از یک توالت بر روی درب حمام و تصویر شعله بر روی اجاق گاز قرار دهید.
- بیمار را از آسیب و صدمات محافظت کنید.
- به بیمار در شستن دست، اجابت مزاج و حمام کردن و سایر فعالیت‌های روزانه که ممکن است انجام آن‌ها به تنهایی برای بیمار سخت باشد، کمک کنید.
- چیزهایی را که بیمار می‌خورد بررسی کنید ( ممکن است فراموش کند که چیزی بخورد و یا ممکن است قادر به خوردن نباشد).
- مطمئن شوید که بیمار داروی تجویز شده را به درستی مصرف می‌کند.
- در فواصل زمانی بین دوزهای دارویی، دارو را از دسترس بیمار دور نگه دارید.
مراجعه به پزشک
در صورت مشاهده علائم زیر به پزشک یا مرکز درمانی مراجعه کنید:
- در صورتی که بیمار به طور ناگهانی دچار گیجی شود و یا گیجی او بدتر شود.
- تغییرات ناگهانی در توانایی برای انجام کارهای روزمره و یا مراقبت از خود داشته باشد.
- خشن و تند مزاج شده باشد.
- در انجام بعضی کارها به خود صدمه بزند.