مدیریت بیماری
آمپیم
آمپیم وضعیتی است که در آن مایع چرکی در فضای بین لایههای پرده جنب (پرده دو لایهای که قسمت داخلی قفسهسینه و قسمت بیرونی ریهها را میپوشاند) تجمع مییابد. این فضا برای کمک به پر و خالی شدن ریهها وجود دارد.
فضای جنب به طور طبیعی حاوی مقدار کمی مایع است. آمپیم زمانی رخ میدهد كه مایع و چرک اضافی در فضای جنب شروع به تجمع میکند. باکتریهای مختلفی باعث ایجاد مایعات و چرک در فضای جنب میشود. گاهی اوقات، ذاتالریه باعث این وضعیت میشود.

علائم و نشانهها
علائم این وضعیت ممكن است شامل موارد زیر باشد:
- تب
- درد قفسهسینه

- سرفه
- خلط
- مشکلات تنفسی
- کاهش صداهای تنفسی
- وجود مایع در ریهها که در عکس قفسهسینه قابل مشاهده است.
در صورت عدم درمان، این بیماری میتواند از طریق سه مرحله پیشرفت کند.
مرحله ۱: ساده
مرحله اول آمپیم، ساده نامیده میشود. هنگامیکه مایعات اضافی در حفره جنب شروع به تجمع میکند، رخ میدهد. این مایع میتواند آلوده شود و ممکن است حاوی چرک باشد.
مرحله ۲: پیچیده
در آمپیم پیچیده، مایع موجود در حفره جنب شروع به غلیظ شدن میکند.
مرحله ۳: ایجاد زخم
سرانجام، مایع آلوده باعث ایجاد زخم در لایههای داخلی حفره جنب میشود که این امر عامل مشکلات تنفسی است.

علل شایع
ذاتالریه شایعترین علت ابتلا به این وضعیت است. افرادی که تحت عمل جراحی باز قفسهسینه قرار گرفتهاند، نیز ممکن است در صورت ورود باکتریها به فضای جنب، در معرض ابتلا به آمپیم قرار گیرند.
عوامل تشدیدکننده خطر
- ابتلا به ذاتالریه
- سن بالاتر از ۷۰ سال
- بستری بودن اخیر در بیمارستان
- جراحی قفسهسینه یا ضربه به قفسهسینه
افرادی که شرایط زیر را دارند، احتمال ابتلای بیشتری به آمپیم دارند:
- دیابت
- بیماری قلبی

- بیماری انسدادی ریه
- بیماری ریوی
- مصرف داروی داخل وریدی
تشخیص
اولین قدم برای تشخیص آمپیم، عکس ساده از قفسهسینه است.
اگر بعد از عکس رادیولوژی، پزشک به وجود مایع اضافی در حفره جنب مشکوک باشد، درخواست انجام سونوگرافی میدهد. سونوگرافی در تشخیص مایعات حفره جنب حساستر و دقیقتر است.
سی.تی.اسکن نیز یک روش مفید برای تشخیص این وضعیت است.
درمان
درمان آمپیم میتواند شامل موارد زیر باشد:
آنتیبیوتیک
پزشکان معمولاً آنتیبیوتیکها را به عنوان اولین خط درمان برای موارد ساده آمپیم تجویز میکنند. از آنجا که باکتریهای مختلف باعث ایجاد این وضعیت میشوند، یافتن آنتیبیوتیک مناسب بسیار مهم است.
درمان آنتیبیوتیکی به طور معمول ۲ تا ۶ هفته طول میکشد.
- تخلیه مایع
تخلیه مایعات برای جلوگیری از پیشرفت مرحله ساده به پیچیده ضروری است. این اقدام همچنین به کنترل شرایط کمک میکند.
برای تخلیه مایعات، پزشک یک لوله را با کمک سونوگرافی در حفره قفسهسینه قرار میدهد تا مایع اضافی از فضای جنب خارج شود.
- عمل جراحی
در موارد پیشرفته آمپیم، جراحی ممکن است بهترین گزینه درمانی باشد.
جراحی شامل خارج کردن چرک و بافت عفونی از فضای جنب است که به ریهها کمک میکند تا به اندازه کافی متسع شوند.
معیارهای خاصی برای تصمیمگیری در مورد ضروری بودن عمل جراحی برای آمپیم وجود ندارد. یک مطالعه نشان داد افرادی که علائم آنها کمتر از ۴ هفته به طول انجامیده است، نسبت به افرادی که علائم آنها بیشتر از ۴ هفته طول کشیده، نتایج جراحی بهتری دارند.
- درمان با داروهای ضدلخته
پزشک همچنین ممکناست داروهای ضدلخته شدن خون را توصیه کند. این روش درمانی به تخلیه مایع جنب کمک میکند و پزشک ممکن است از آن در ترکیب با روش تخلیه مایع استفاده کند.








