اپی‌گلوت (نای بند) یا دریچه نای در گلو قرار دارد. گلو اصطلاحی است متداول که به بخشی از گردن در جلوی ستون فقرات گفته می‌شود. گلو شامل اندام‌هایی است که در امر تنفس و غذا خوردن حائز اهمیت است و حلق، حنجره و قسمتی از مری و نای را در بر می‌گیرد.

بطور معمول هنگام بلع، دو عمل برای مسدود کردن مسیر هوا اتفاق می‌افتد. کام نرم به پشت حلق فشار می‌آورد و راه بینی را می‌بندد. در همان زمان، مدخل حنجره توسط اپی‌گلوت که یک زبانه غضروفی است، پوشانده می‌شود. این فعل و انفعالات باعث می‌شود تا غذا به سمت مجرای خود یعنی مری هدایت شده و امواج ماهیچه‌ای آن را به طرف معده می‌برد.

حتی ورود خرده‌های ریز غذا به نای می‌تواند فاجعه بار باشد و اگر راه ورود هوا مسدود شود، برای انسان مرگبار است. خوشبختانه بدن ما دارای ساز و کاری هوشمندانه است که هنگام قورت دادن غذا «در ورودی» نای را می‌بندد. این کار از سوی عضو کوچکی به نام اپی‌گلوت انجام می‌شود.

وقتی نفس می‌کشیم، انقباض یک ماهیچه ورودی مری را مسدود می‌کند. اپی‌گلوت باز است و هوا می‌تواند از بین تارهای صوتی رد شده و وارد نای شود. وقتی یک تکه غذا را قورت می‌دهیم، اپی‌گلوت ورودی نای را می‌پوشاند تا غذا نتواند وارد نای شود. ماهیچه مسدود کننده مری نیز شل شده و به غذا اجازه می‌دهد وارد مری شود. سپس همین ماهیچه دوباره منقبض شده و اپی‌گلوتیت باز می‌شود و ما می‌توانیم نفس بکشیم.

اپی‌گلوتیت تورم و التهاب اپی‌گلوت است. اپی‌گلوت متورم می‌تواند مانع از ورود هوا به داخل نای شود که می‌تواند تنفس را سخت کند.

کودکان مبتلا به این وضعیت می‌توانند به سرعت بدتر شوند و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارند. اپی‌گلوتیت یک موقعیت اورژانسی پزشکی است.

علائم و نشانه‌ها

علائم رایج این بیماری عبارتند از:

• گلو درد بسیار دردناک
• تحریک پذیری یا بسیار بیمار به نظر می‌رسد.
• تب.
• مشکل در بلع.
• آب دهان.
• صدای خفه یا گریه.
• تنفس سریع و پر سر و صدا.
• نیاز به نشستن و خم شدن به جلو برای نفس کشیدن.

علل شایع

این وضعیت معمولاً توسط باکتری ایجاد می‌شود. باکتری‌ها بینی و گلو را آلوده می‌کنند. نتیجه عفونت دستگاه تنفسی فوقانی است. یکی از انواع باکتری‌هایی که باعث اپی‌گلوتیت می‌شود آنفولانزای نوع b  است.

• به ندرت، این وضعیت ممکن است ناشی از موارد زیر باشد:
  • ویروس.
  • قارچ
  • آسیب به پشت گلو در اثر مایعات داغ یا بخار.

عوامل تشدید کننده خطر

این وضعیت بیشتر در کودکان زیر ایجاد می‌شود:

• کسانی که 6 تا 12 سال سن دارند.
• کسانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند.
• کسانی که واکسینه نشده‌اند.

تشخیص

این وضعیت با بررسی شرح‌حال و معاینه تشخیص داده می‌شود. ممکن است اقدامات تشخیصی زیر نیز انجام شود:

• عکس رادیولوژی اشعه ایکس. نشان می‌دهد که آیا اپی‌گلوت راه هوایی را مسدود می‌کند یا خیر.
• آزمایشات خون عفونت را بررسی می‌کند. همچنین نشان می‌دهد که چه باکتری‌هایی باعث عفونت می‌شوند.
• معاینه دقیق گلو

درمان

مهم‌ترین بخش درمان این است که اطمینان حاصل کنید که کودک شما می‌تواند نفس بکشد. اگر راه هوایی مسدود شده باشد، این وضعیت ممکن است با موارد زیر درمان شود:

• یک لوله تراشه که در راه هوایی قرار می‌گیرد. این یک لوله نازک و نرم است که راه‌هوایی را باز نگه می‌دارد.
• تراکئوستومی. در این روش، یک سوراخ در گردن کودک ایجاد می‌شود و یک لوله تراکئوستومی از طریق دهانه وارد می‌شود. این باعث باز نگه داشتن راه‌هوایی می‌شود.

درمان‌های دیگر شامل:

• تحت نظر بودن در بیمارستان
• دریافت اکسیژن.
• قرار گرفتن در وضعیت عمودی در محیطی راحت و آرام.
• داروی آنتی‌بیوتیک. ممکن است از طریق تزریق وریدی داده شود.
• داروهای استروئیدی که ممکن است برای کمک به کاهش تورم داده شوند.