التهاب گوش خارجی، آن طور که به نام گوش شناگران شناخته شده، التهابی است که در گوش بیرونی رخ می‌دهد. پوستی که در کانال گوش خارجی قرار می‌گیرد به علت عفونت توسط باکتری یا قارچ‌ها قرمز و متورم می‌شود که عفونتی شایع است و بر تمام گروه‌های سنی تأثیر می‌گذارد.
کانال گوش خارجی یک تونل کوتاه است که از سوراخ گوش به پرده گوش در داخل راه دارد. این تونل با پوست طبیعی که حاوی موها و غدد است پوشانده شده که باعث تولید واکس در گوش می‌شود.
علل شایع
ممکن است آب به کانال گوش خارجی وارد شود و دیگر خارج نشود، مانند وقتی که شما شنا می‌کنید و یا موهای خود را می‌شوئید. هنگامی که کانال گوش مدتی طولانی خیس باشد، پوست نرم و خیس می‌شود. این کار گوش را به یک محیط ایده‌آل برای باکتری‌ها و قارچ تبدیل می‌کند که به طور معمول بر روی پوست وجود دارند و رشد می‌کنند و باعث عفونت می‌شوند.
دیگر علل که ممکن است باعث عفونت شوند عبارتند از:
- تمیز کردن سطح داخلی کانال گوش با نوک پنبه، نوک انگشتان و اشیاء دیگر.
- مواد شیمیایی مانند اسپری مو، شامپو و رنگ مو که ممکن است باعث آسیب و شکستن پوست حساس شوند و به باکتری‌ها و قارچ‌ها، اجازه ورود می‌دهند.
- بیماری‌های پوستی مانند اگزما یا درماتیت که در آن پوست، پوسته می‌شود و یا می‌شکند، و دیگر به عنوان یک محافظ عمل نمی‌کند.
- باریک بودن کانال گوش
- عفونت‌های گوش میانی
- دیابت
علائم و نشانه‌ها
- درد و حساسیت در کانال گوش.
- گوش خارجی ممکن است حتی به کوچکترین لمس یا حرکت، حساس و دردناک شود.
- خارش.
- استشمام بوی چرک متعفن زرد یا سبز در کانال گوش.
- تب.
- کاهش شنوایی.
- صداهای داخل گوش، مانند وزوز، زمزمه یا زنگ (وزوز گوش).
تشخیص و درمان
ممکن است برای آزمایش باکتری و قارچ، با مقداری پنبه (پنبه استریل روی چوب) میزانی از چرک برداشته شود. هدف از درمان، تمیز کردن کانال گوش و خشک نگه داشتن آن است.
ممکن است در موارد نه چندان حاد پزشک، کانال گوش خارجی را با استفاده از یک دستگاه مکش سبک و یا یک میله تمیز کند و سپس یک پماد یا قطره‌ی گوش برای استفاده در خانه تجویز کند.
اگر عفونت شدید باشد، ممکن است یک اسفنج کوچک به نام فتیله به کانال گوش وارد شود. ممکن است از طریق فتیله قطره‌های گوش به کانال گوش راه پیدا کنند. بیمار برای برداشتن فتیله باید به پزشک خود مراجعه کند.
گاهی اوقات آنتی بیوتیک‌ها توصیه می‌شوند. دوره کامل قرص‌ها را آن طور که تجویز می‌شود مصرف کنید، حتی اگر احساس می‌کنید پس از یک یا دو روز بهتر شده‌اید.
نکاتی که لازم است پس از ترخیص از بیمارستان و بازگشت به منزل رعایت نمائید.
- کانال گوش خود را با استفاده از گوش بند و یا یک کلاه حمام در هنگام استحمام خشک نگه دارید.
- اگر درد دارید، از مسکن‌های ساده مانند استامینوفن یا ایبوپروفن استفاده کنید. این داروها برای همه افراد مناسب نیستند. اگر شما مطمئن نیستید قبل از مصرف این داروها با پزشک و یا داروساز، صحبت کنید. دستورالعمل‌های موجود روی بسته بندی محصول را دنبال کنید.
- اقداماتی که شما می‌توانید برای جلوگیری از التهاب گوش خارجی انجام دهید عبارتند از:
- اجتناب از وارد شدن آب به گوشتان. هنگامی که حمام می‌کنید و یا از محصولات مو استفاده می‌کنید از گوش بند و یا درپوش با پنبه‌ی آغشته به وازلین برای گوش خود استفاده کنید.
- از شنا کردن در آب کثیف یا آلوده پرهیز کنید.
- انگشتان دست خود و یا هر نوع شئ دیگر را داخل گوش خود نکنید.
- بعد از استحمام، حتما گوش خود را به خوبی خشک کنید. برای بیرون آمدن آب، گوش خود را تکان دهید و یا از سشوار استفاده کنید.
- ممکن است به شما توصیه شود از قطره گوش استفاده کنید، که در داروخانه‌‍‌ها در دسترس هستند.
زمان مناسب مراجعه به پزشک
اکثر مردم تنها، ناراحتی‌های جزئی را تجربه می‌کنند. گاهی اوقات عفونت در حال پیشروی است و یا بعداً رخ می‌دهد. این ممکن است باعث شود کانال گوش به واسطه‌ی بافت زخمی باریک‌تر شود. باریک شدن کانال گوش همچنین می‌تواند بر شنوایی تأثیر گذارد.
- اگر مشکل همچنان ادامه داشت و یا بهتر نشد.
- اگر در گوش شما فتیله وجود دارد لازم است پزشک خود را ببینید تا طبق دستور فتیله شما را عوض کند.
- اگر مشکلات همچنان وجود دارد ممکن است پزشک شما را به یک متخصص برای درمان بیشتر ارجاع دهد، و از آسیب دائمی جلوگیری کند.
- سایر موارد نگران کننده و اورژانسی