تزریق وریدی نوعی مداخله درمانی برای تزریق مستقیم ماده مایع به داخل رگ یا ورید می‌باشد. ممکن است برای تزریق موارد زیر نیاز به تزریق وریدی داشته باشید:

• مایع درمانی (سرم).
• داروها.
• مواد مغذی.
• هنگام شیمی‌درمانی که استفاده از داروها برای توقف یا کندی رشد سلول‌های سرطانی می‌باشد.
• خون یا فرآورده‎‌های خونی.
• مواد رنگی که قبل از انجام تصویربرداری مانند ام آر آی یا سی تی اسکن به رگ تزریق می‌شود.

به پزشک خود در مورد موارد زیر اطلاع دهید:

• داشتن هرگونه آلرژی.
• تمام داروهایی که مصرف می‌کنید، از جمله ویتامین‌ها، داروهای گیاهی، قطره‌های چشمی، کرم‌ها و داروهایی که بدون نسخه مصرف می‌کنید.
• هر مشکلی که خود یا اعضای خانواده‌تان در مورد داروهای بی‌هوشی یا رنگ‌های اشعه ایکس داشته‌اید.
• هرگونه اختلال خونی که داشته‌اید.
• جراحی‌هایی که انجام داده‌اید.
• هرگونه بیماری که دارید.
• اگر باردار هستید یا ممکن است باردار باشید.
• هرگونه سابقه مصرف داروهای تزریقی.
• اگر در پیدا کردن رگ خود در هنگام تزریق وریدی مشکل داشته‌اید.

خطرات احتمالی

به طور کلی، این یک روش ایمن است. با این حال، ممکن است مشکلاتی از جمله:

• درد
• کبودی
• خون‌ریزی.
• عفونت.
• عدم قرارگیری سوزن یا کاتتر به دلیل عدم امکان یافتن رگ.
• نشت یا انسداد کاتتر.
• آسیب به رگ‌های خونی یا اعصاب.
• واکنش‌های آلرژیک (حساسیتی) به داروها یا رنگ‌ها.
• لخته شدن خون

آمادگی پیش از تزریق

• دستورالعمل‌های پزشک خود را در مورد محدودیت‌های خوردن و آشامیدن دنبال کنید.
• از پزشک خود در مورد تغییر یا قطع داروهای مصرفی سوال کنید. این مورد به ویژه در صورت استفاده از داروهای دیابت یا داروهای رقیق کننده خون بسیار مهم است.
• تا آنجا که می‌توانید در مورد درمان خود بیاموزید. از پزشک خود درباره منابع مورد اطمینانی که می‌توانید در مورد درمان خود از آن‌ها اطلاعات بگیرید، مانند وب سایت‌ها، کتاب‌ها، فیلم‌ها و افراد مختلف سوال کنید.

نحوه انجام تزریق

تزریق وریدی، با فرو کردن یک لوله کوچک نازک داخل ورید آغاز می‌شود. یک لوله باریک به کاتتر متصل می‌شود تا امکان تزریق در جریان خون شما فراهم شود. ممکن است کاتتر شما در مکان‌های زیر فرو برده شود:

• کاتتر معمولا در آرنج، بازو یا پشت دست وارد می‌شود (کاتتر محیطی). این نوع کاتتر در هر بار تزریق ممکن است لازم باشد به داخل ورید وارد شود.
• به ورید نزدیک آرنج (کاتتر خط میانی) وارد شود. این نوع کاتتر ممکن است هفته‌ها یا ماه‌ها در یک مکان ثابت بماند تا بتوانید از طریق آن تزریق‌های مکرر دریافت کنید.
• وارد وریدی نزدیک گردن شود که به قلب منتهی می‌شود. این نوع کاتتر فقط برای مدت زمان کوتاهی مورد استفاده قرار می‌گیرد زیرا ممکن است باعث عفونت شود.
• از طریق پوست قفسه سینه و در رگ بزرگی که به قلب شما منتهی می‌شود وارد شود. این نوع کاتتر ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها در بدن شما بماند. به طوری که به یک پورت کاشته شده، وارد می‌شود. پورت کاشته شده وسیله‌ای است که با جراحی در زیر پوست قفسه سینه قرار می‌گیرد تا دسترسی طولانی مدت تزریق وریدی را ایجاد کند. کاتتر درگاه را به رگ بزرگی در قفسه سینه یا بازو متصل می‌کند.
• پورت کاشته شده ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها در محل خود نگه داشته شود.
• با هر بار تزریق، سوزنی از طریق پوست شما وارد می‌شود تا کاتتر به درگاه متصل شود.

پس از تزریق

• فشارخون، ضربان قلب، میزان تنفس و سطح اکسیژن خون شما ممکن است کنترل شود.

کاهش خطر عفونت

قبل از تزریق:

• شستن یا تمیز کردن دست‌ها.
• تمیز کردن محل تزریق با محلول ضد عفونی کننده.

برای شروع تزریق:

• لوله تزریق وریدی را به کاتتر وصل می‌کنند.
• با استفاده از نوار چسب یا بانداژ چسب دار (پانسمان) سوند و لوله را در جای خود بر روی پوست ثابت می‌کنند.
• در صورت لزوم برای کنترل جریان تزریق وریدی از پمپ تزریق وریدی استفاده می‌کنند.

پس از تزریق:

• پانسمان یا نوار را بر می‌دارند.
• لوله را از کاتتر جدا می‌کنند.
• در صورت داشتن تزریق وریدی محیطی، کاتتر را بر می‌دارند.
• برای جلوگیری از خو‌ن‌ریزی، روی محل تزریق فشار وارد می‌کنند، در صورت نیاز سپس ناحیه را با باند (پانسمان) می‌پوشانند.