مدیریت بیماری
شکستگی ستون فقرات کمری
شکستگی ستون فقرات کمری شکستگی در یکی از استخوان‌های کمر است. شکستگی ستون فقرات کمری می‌تواند از خفیف تا شدید متفاوت باشد. شدیدترین انواع آن، آن‌هایی هستند که:
- باعث می‌شود استخوان‌های شکسته از جای خود خارج شوند (ناپایدار).
- به طناب نخاعی آسیب بزنند یا فشار وارد کنند.
در دوران نقاهت، داشتن درد و سفتی در ناحیه کمر برای هفته‌ها طبیعی است.
علائم و نشانه‌ها
علامت اصلی این بیماری درد شدید در ناحیه کمر است. اگر شکستگی پیچیده یا شدید باشد، ممکن است موارد زیر نیز وجود داشته باشد:
- یک ناحیه بد شکل یا متورم در قسمت پایین کمر.
- توانایی محدود برای حرکت بخشی از کمر.
- ناتوانی در تخلیه مثانه (احتباس ادرار).
- از دست دادن کنترل روده یا مثانه (بی‌اختیاری).
- از دست دادن قدرت یا احساس در پاها و انگشتان پا.
- ناتوانی در حرکت (فلج).
علل شایع
این وضعیت ممکن است ناشی از موارد زیر باشد:
- افتادن یا سقوط
- تصادف ماشین.
- جراحت گلوله.
- ضربه محکم و مستقیم به پشت.
عوامل تشدید کننده خطر
احتمال ابتلا به این بیماری بیشتر است اگر:
- در موقعیتی هستید که می‌تواند منجر به سقوط یا آسیب شدید دیگر شود.
- شرایطی دارید که باعث ضعف در استخوان‌ها می‌شود (پوکی استخوان).
تشخیص
این وضعیت بر اساس موارد زیر تشخیص داده می شود:
- بررسی شرح حال و معاینه
- نتایج آزمایشات تصویربرداری مانند اشعه ایکس، سی تی اسکن یا ام آر آی.
- اگر اعصاب شما آسیب دیده است، ممکن است اقدامات دیگری را نیز انجام دهید تا میزان آسیب را مشخص کنید.
درمان
درمان این بیماری به شدت آسیب بستگی دارد. اکثر شکستگی‌ها را می‌توان با موارد زیر درمان کرد:
- یک بریس پشتی.
- استراحت در رختخواب و محدودیت فعالیت.
- داروی درد.
- فیزیوتراپی
شکستگی‌هایی که پیچیده هستند، چندین استخوان را درگیر می‌کنند یا ستون فقرات را ناپایدار می‌کنند ممکن است نیاز به جراحی داشته باشند. جراحی به علت‌های زیر انجام می‌شود:
- برای برداشتن فشار از روی اعصاب یا نخاع.
- برای تثبیت تکه‌های شکسته استخوان.
نکاتی که لازم است پس از ترخیص از بیمارستان و بازگشت به منزل رعایت نمائید.
- داروهای بدون نسخه و تجویزی را فقط طبق گفته پزشک خود مصرف کنید.
- هنگام مصرف داروی مسکن از رانندگی و استفاده از ماشین آلات سنگین خودداری کنید.
- اگر از داروهای مسکن با نسخه استفاده می‌کنید، اقداماتی را برای پیشگیری یا درمان یبوست انجام دهید. پزشک شما ممکن است به شما توصیه کند:
- مایعات کافی بنوشید تا ادرارتان زرد کمرنگ بماند.
- غذاهای سرشار از فیبر مانند میوه‌ها و سبزیجات تازه، غلات کامل بخورید.
- غذاهای پرچرب و قندهای فرآوری شده مانند غذاهای سرخ شده یا شیرین را محدود کنید.
- با نظر پزشک یک داروی بدون نسخه یا تجویزی برای یبوست مصرف کنید.
- بریس پشت را طبق گفته پزشک خود بپوشید. آن را فقط طبق گفته پزشک خود حذف کنید.
- بریس را تمیز نگه دارید.
- اگر بریس ضد آب نیست:
- اجازه ندهید خیس شود.
- هنگام حمام یا دوش گرفتن آن را با یک پوشش ضد آب بپوشانید.
- تا زمانی که پزشک گفته است در رختخواب بمانید (در حالت استراحت در رختخواب)
- در صورتی که پزشک‌تان به شما توصیه کرده است، تمریناتی را برای بهبود حرکت و قدرت پشت خود انجام دهید (فیزیوتراپی).
- طبق دستور پزشک به فعالیت‌های عادی خود بازگردید. از پزشک خود بپرسید که چه فعالیت‌هایی برای شما ایمن هستند.
- در صورت تجویز، یخ را روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید:
- اگر بریس قابل جابجایی دارید، آن را طبق گفته پزشک خود بردارید.
- یخ را در یک کیسه پلاستیکی قرار دهید.
- یک حوله بین پوست و کیسه قرار دهید.
- یخ را به مدت 20 دقیقه، 2 تا 3 بار در روز بگذارید.
- از محصولات حاوی نیکوتین یا تنباکو مانند سیگار و سیگار الکترونیکی استفاده نکنید. این‌ها می‌توانند بهبودی پس از آسیب را به تاخیر بیندازند. اگر برای ترک سیگار نیاز به کمک دارید، از پزشک خود بپرسید.
- الکل ننوشید. الکل می‌تواند در درمان شما اختلال ایجاد کند.
- مهم است که تمام ملاقات‌های بعدی با پزشک را طبق دستور پیگیری کنید.
- عدم پیگیری طبق توصیه می‌تواند منجر به آسیب دائمی، ناتوانی یا درد طولانی مدت (مزمن) شود.
با پزشک تماس بگیرید اگر:
- تب دارید.
- داروی درد شما کمکی نمی‌کند.
- درد شما با گذشت زمان بهتر نمی‌شود.
- شما نمی‌توانید طبق برنامه ریزی یا انتظار به فعالیت‌های عادی خود بازگردید.
فورا کمک بگیرید و یا با اورژانس تماس بگیرید اگر:
- در تنفس مشکل دارید.
- درد شما خیلی بد است و ناگهان بدتر می‌شود.
- در هر قسمت از بدن خود بی‌حسی، گزگز یا ضعف دارید.
- نمی‌توانید مثانه خود را خالی کنید.
- نمی‌توانید مثانه یا روده خود را کنترل کنید.
- نمی‌توانید هیچ بخشی از بدن را که زیر سطح آسیب شما است حرکت دهید (فلج).
- استفراغ می‌کنید.
- در ناحیه شکم درد دارید.
