راه رفتن با یک عصا

• عصا را زیر بغل خود در سمت پایی که صدمه دیده نگه دارید به طوری که در فاصله 15 سانتی‌متری در یک طرف روی زمین قرار گیرد و حدود 30 تا 45 سانتی‌متر در جلوی شما واقع شود. سپس تعادل بدن خود را حفظ کنید.
• عصا را بلند کرده و حدود 30 سانتی‌متر به سمت جلو حرکت دهید.
• پای آسیب دیده را به سمت عصا حرکت دهید.
• سپس پای سالم را به سمت عصا حرکت دهید.
• مجدداً عصا را بلند کنید و به طرف جلو حرکت دهید و این عمل را تکرار کنید.
• همراه بیمار باید راه رفتن بیمار را زیر نظر داشته و او را تشویق کند تا در راه رفتن با عصا پیشرفت نماید.

• در ابتدا دست‌های خود را در دو طرف صندلی قرار داده و در لبه صندلی بنشینید.
• حالا در حالی که دست دیگر همچنان در روی صندلی قرار دارد، یک دست را روی دستگیره واکر قرار دهید.
• به جلو متمایل شده، بین صندلی و واکر قرار گرفته و حالا بایستید.
• قبل از این‌ که شروع به راه رفتن کنید سعی کنید تعادل خود را کاملا حفظ کنید.
• اکنون واکر را تقربیا 15 سانتی‌متر از خود دور نمایید.
• ابتدا پای آسیب دیده خود را همزمان با واکر حرکت دهید و سپس با پای سالم خود حرکت را ادامه دهید.
• واکر را به جلو حرکت دهید، اول یک پا و سپس دیگری را.
• برای برگشتن یا دور زدن، از حرکت‌های دایره‌ای بزرگ واکر و همچنین به آرامی حرکت دادن پاها در چند مرحله استفاده کنید.
• اکنون برای نشستن پشت به صندلی بیاستید تا پشت پای شما صندلی را احساس کند.
• با یک دست لبه صندلی را بگیرید و در حالی‌ که دست دیگرتان هنوز به واکر متصل است به آرامی بنشینید.

اگر مصدومیتی را تجربه کرده‌اید که راه رفتن را دشوار می‌کند و مجبورید از صندلی چرخدار استفاده کنید تا به شما در حرکت کمک کند، ترس و نا امید به دل خود راه ندهید. ممکن است کمی طول بکشد تا در صندلی چرخدار خود راحت باشید، اما شما به زودی می‌توانید مانند یک حرفه‌ای حرکت کنید!

آشنا شدن با ویلچر

به ویلچر خود نگاهی بیندازید تا ببینید چه نوع از این صندلی‌ها را دارید. صندلی‌های چرخدار به اشکال و اندازه‌های مختلفی ارائه می‌شوند. انواع صندلی‌های چرخدار شامل حالت تاشو به صورت دستی، به صورت دستی سخت و صندلی چرخدار برقی است. قبل از اینکه واقعاً بر روی یکی حرکت کنید، به آنچه دارید نگاه کنید. انواع مختلف صندلی‌های چرخدار دارای کنترل و لوازم جانبی مختلفی هستند که به شما در جابجایی کمک می‌کنند.

• همه صندلی‌های چرخدار دستی شما را ملزم به استفاده از بازوهای خود برای چرخاندن چرخ‌ها می‌کنند.
• صندلی چرخدار تاشو جمع می‌شود. صندلی چرخدار سفت و سخت سقوط نمی‌کند.
• صندلی‌های چرخدار برقی شامل موتور و کنترل از راه دور هستند تا به شما کمک کنند تا شما را سریع‌تر هدایت و حرکت دهد.
• همه صندلی‌های چرخدار دارای دسته‌هایی در قسمت بالای پشتی هستند، بنابراین دوستان و خانواده می‌توانند شما را حرکت بدهند.

• اطلاعات صندلی چرخدار دستی خود را بخوانید تا ترمزهای آن را پیدا کنید. مهمترین قطعات برای صندلی چرخدار ترمزها است. ترمزها به شما اجازه می‌دهند هنگام رسیدن به مقصد توقف کنید و برای زمان ورود و خروج از آن، صندلی چرخدار را ثابت نگه دارید. معمولاً اهرم ترمز و پارکینگ وجود دارد.
• اهرم ترمز معمولاً در کناره‌های هر دو چرخ قرار دارد و شما آن‌ها را پایین می‌کشید تا چرخ متوقف شود.
• ترمز پارکینگ بر روی پدال فعال است. فشار دادن روی پدال آن را درگیر می‌کند.

• صندلی و تکیه گاه ویلچر خود را کشف کنید. قبل از استفاده از ویلچر، مطمئن شوید که برای شما راحت‌ترین حالت خواهد بود. صندلی‌های چرخدار معمولاً دارای کوسن‌هایی روی صندلی و پشتی هستند، اما ممکن است لازم باشد برخی از تنظیمات را برای راحتی بیشتر تغییر دهید، مانند افزودن کوسن‌هایی برای فشار دادن شما به بالا یا پتو برای پوشاندن صندلی سرد.
• موادی که برای ساخت صندلی چرخدار استفاده می‌شود می تواند پارچه انعطاف‌پذیر یا چوب جامد باشد.
• اگر در نشستن کاملاً ایستاده مشکلی دارید، بالش‌های بیشتری پیدا کنید تا به صندلی یا پشتی اضافه کنید تا بتوانید در وضعیتی بنشینید که به شما امکان می‌دهد به کنترل‌های مورد نیاز خود برسید.

نشسته روی ویلچر

• ترمز ویلچر را فعال کنید. قبل از شروع حرکت، روی صندلی خود بنشینید. ابتدا با بررسی کناره‌های چرخ خود یا فشار دادن ترمز پدال، مطمئن شوید که ترمز شما فعال است. با این کار تضمین می‌کنید که صندلی شما هنگام نشستن بی‌حرکت است.

• پدال‌ها را تا كنید یا بچرخانید. پاها در پایین ویلچر قرار دارند. آن‌ها جایی هستند که هنگام نشستن به پاهای خود استراحت می‌دهید. قبل از نشستن روی صندلی، باید آن‌ها را جمع و دور کنید.
• بسته به صندلی چرخدار شما پدال‌ها جمع می‌شوند یا تاب می‌خورند. هیچ نوع ویلچر طراحی خاصی از پدال ندارد.

• دستان خود را روی دسته‌ها قرار دهید تا به آرامی پایین بیایید. شما باید خود را به حالت نشسته در صندلی چرخدار پایین بیاورید، بنابراین باید پشت به صندلی باشید. برای شروع پایین آوردن، دست راست و چپ خود را بر روی دسته‌های راست و چپ قرار دهید. سپس، همانطور که می‌توانید، خود را روی صندلی پایین بیاورید.

• پدال‌ها را تا بزنید یا بچرخانید. پس از پایین آمدن روی صندلی و راحت شدن، باید پدال را تا کنید یا بچرخانید تا بتوانید پاها را روی آن‌ها قرار دهید.
• هنگام نشستن، ممکن است دریابید که پدال‌ها از ارتفاع مناسبی برای شما برخوردار نیستند. برای تغییر ارتفاع، از شل کردن پیچ‌های جلو استفاده کنید. سپس پاها را بچرخانید تا ارتفاع را به سطح مورد نظر تنظیم کنید. پس از اتمام تنظیم، از آچار برای محکم کردن پیچ و مهره‌ها استفاده کنید.

حرکت به جلو و عقب

• نرده‌های ویلچر را بگیرید و به سمت صورت خود فشار دهید تا به جلو بروید. بعد از نشستن راحت، برای شروع حرکت آماده شوید! برای حرکت به جلو، با دو دست نرده‌های صندلی چرخدار را در قسمت بالا بگیرید. سپس، هنگام گرفتن، دستان خود را از بدن به سمت صورت خود دور کنید. رها کنید، سپس دستان را عقب بردارید و مرحله را تکرار کنید.
• صندلی‌های چرخدار برقی انواع مختلف کنترل را دارند تا شما را به جلو سوق دهند. این کنترل‌ها یا می‌توانند یک جوی استیک کوچک باشند که شما به جلو فشار می‌دهید. صفحه لمسی که انگشتان خود را روی آن قرار داده و سپس آن‌ها را به جلو و دور از خود بکشید. یا یک سوئیچ، که برای حرکت به جلو آن را چرخانده‌‍‌‌‌اید.
• به یاد داشته باشید هنگام حرکت از داخل درها آرنج خود را به داخل فرو ببرید.

• نرده‌های ویلچر را بگیرید و به سمت عقب فشار دهید تا به عقب بروید. برای عقب رفتن، با دو دست بالای نرده‌های ویلچر را بگیرید. سپس، در حالی که دست می‌گیرید، دستان خود را از بدن به سمت پشت خود دور کنید. رها کنید، سپس دستان را عقب بردارید و مرحله را تکرار کنید.

• در خانه تمرین کنید. بعد از اینکه یک بار حرکت به جلو و عقب را امتحان کردید، سعی کنید چند بار دیگر این کار را در راحتی خانه انجام دهید. عادت به این اقدامات، شما را برای زمانی که مجبورید از صندلی چرخدار خود در خارج از خانه استفاده کنید، آماده می‌کند.
• هنگامی که از صندلی چرخدار خود در بیرون از خانه استفاده می‌کنید، اگر در سطح شیب‌دار هستید، همیشه مراقب خود را برای حرکت در اختیار داشته باشید. اگر در شیب سربالایی هستید، جلوگیری از غلتیدن صندلی چرخدار ممکن است خطرناک باشد و هل دادن صندلی چرخدار در یک سربالایی دشوار باشد.

چرخش‌های راست و چپ را انجام دهید

• چرخ راست خود را ثابت نگه دارید و چرخ چپ را به سمت جلو حرکت دهید تا به راست بپیچید. برای گردش به راست، چرخ راست خود را با نرده راست ثابت نگه دارید و چرخ چپ را با گرفتن دستگیره با دست چپ و جلو بردن دست خود را از بدن به سمت صورت خود به جلو ببرید.
• روی صندلی برقی، جوی استیک خود را به سمت راست بچرخانید، انگشتان خود را روی صفحه لمسی به سمت راست بکشید یا سوئیچ سمت راست خود را روشن کنید.
• چرخ چپ خود را ثابت نگه دارید و چرخ راست را به جلو حرکت دهید تا به چپ بپیچید. برای چرخش به سمت چپ، چرخ چپ را با نرده چپ ثابت نگه دارید و با گرفتن دستگیره با دست راست، چرخ راست را به سمت جلو حرکت دهید و دست خود را از بدن به سمت صورت دور کنید.
• روی یک صندلی برقی، جوی استیک خود را به سمت چپ بچرخانید، انگشتان خود را روی صفحه لمسی به سمت چپ بکشید یا سوئیچ سمت چپ خود را روشن کنید.
• چرخ راست خود را بگیرید و چرخ چپ را به عقب حرکت دهید تا به عقب و راست بپیچید. چرخ راست را با نرده راست ثابت نگه دارید و چرخ چپ را با عقب گرفتن با دست چپ و عقب نگه داشتن دست خود را از بدن به سمت عقب حرکت دهید.
• چرخ چپ خود را بگیرید و چرخ راست را به عقب حرکت دهید تا به عقب و چپ بپیچید. چرخ چپ را با نرده چپ ثابت نگه دارید و چرخ راست را با عقب گرفتن با دست راست و عقب حرکت دادن دست خود را از بدن به سمت عقب حرکت دهید.

پیاده شدن از ویلچر

• به صندلی یا تخت نزدیک شوید. بعد از اتمام تمرین حرکت چرخیدن، استراحت کنید. برای بیرون رفتن، اولین موقعیت بعد از شما، یک صندلی یا تخت قرار دهید.

• ترمز ویلچر را فعال کنید. مثل وقتی که روی ویلچر می‌روید، وقتی بیرون می‌روید ویلچر باید بی‌حرکت باشد. بنابراین، اهرم‌های ترمز خود را به حالت اولیه برگردانید تا از حرکت چرخ‌های شما جلوگیری کند.

• پدال‌ها را از سر تا بزنید یا بچرخانید. پدال‌ها هنگامی که می‌خواهید صندلی خود را ترک کنید، در مسیر شما قرار خواهد گرفت، بنابراین آن‌ها را از حالت تاب در آورید یا تا کنید و پاها را روی زمین قرار دهید.

• دستان خود را روی هر دو دسته بازو قرار داده و به جلو خم شوید. برای بلند شدن از روی ویلچر، دست راست و چپ خود را بر روی بغل راست و چپ قرار داده و به جلو خم شوید تا بالا بیایید.
• بسته به میزان آسیب دیدگی، ممکن است به شخصی احتیاج داشته باشید که به شما کمک کند با خیال راحت از صندلی خارج شوید و در مکان استراحت دیگری قرار بگیرید.

حرکت دادن بیمار به بالای تخت

1. سر تخت را در حد تحمل بیمار پایین بیاورید. چرخ‌های تخت را قفل کنید. در صورت امکان ارتفاع تخت را مناسب با مرکز نیروی ثقل خود تنظیم کنید. میله کنار تخت طرف مقابل خود را بالا بیاورید. بالش‌ها را بردارید. یک بالش را بالای سر بیمار نزدیک سر تخت قرار دهید.
2. از بیمار بخواهید که زانوهای خود را خم کرده کف پاها را روی تشک قرار دهد تا با فشار دادن کف پا بر تشک بتواند خود را به طرف بالای تخت حرکت دهد.
3. از بیمار بخواهید به یکی از سه روش زیر برای حرکت به بالای تخت همکاری کند:

• • دست‌های خود را به قسمت بالای تخت بگیرد.
  • با فشار دادن آرنج‌ها روی تشک قسمت فوقانی تنه را بلند نماید.
  • در صورت امکان، دست‌های خود را به میله روی تخت (تراپز) بگیرد.

4. وضعیت صحیح بدنی خود را حفظ کنید.
5. به طرف جهت حرکت بایستید. پاها را کمی ‌از هم باز بگذارید. تنه را از قسمت لگن کمی ‌به طرف جلو متمایل کنید. وزن خود را روی پای جلویی بیاندازید.
6. لگن، زانوها و مچ پاها را خم کنید.
7. دست نزدیک خود را زیر ران‌های بیمار قرار دهید.
8. با دست دیگر تشک را  زیر تنه بیمار به طرف پایین فشار دهید.
9. عضلات باسن، شکم، پاها و بازوان خود را منقبض کنید وزن خود را روی پاها جابجا کنید. با همکاری همزمان بیمار او را به طرف بالای تخت حرکت دهید.
10. با بالا آوردن سر تخت گذاشتن بالش‌ها و قرار دادن بیمار در وضعیت مناسب آسایش وی را فراهم کنید.

• در صورتی‌ که ارتفاع تخت قابل تنظیم است آن را تا حد ممکن پایین بیاورید. پایه‌های تخت را قفل کنید.

استفاده از وسایل بالابر هیدرولیکی، به انتقال ایمن و بی‌خطر بیماران چاق و فاقد حرکت از تخت به صندلی در بیمارانی که محدودیت تحرک دارند، کمک می‌کند. یک نفر هم می‌تواند از این وسیله استفاده کند، اما حضور دو نفر ارجحیت دارد. معمولا بیمار در حالت طاقباز و در مرکز وسیله قرار می‌گیرد و زنجیره یا تسمه‌های متعلق به وسیله هیدرولیک به قلاب وصل می‌شوند، سپس وسیله بیمار را به وضعیت نشسته در آورده و از تخت بلند می‌کند و در نهایت وی را آرام بر روی صندلی پایین می‌آورد.

گاهی مجبور می‌شوید جهت انجام بعضی کارها مانند نظافت تخت بیمار و یا مراجعه به پزشک و … بیمار را از یک تخت به تخت دیگر انتقال دهید. در صورتی که در انجام این کار دقت نفرمایید ممکن است امنیت بیمار به خطر افتاده و صدمات جبران ناپذیری ایجاد شود.

لطفا در هنگام جابجایی بیمار به نکات زیر توجه کنید:

1. هنگام انتقال بیمار جهت جلوگیری از آسیب دیدگی دقت فرمایید.
2. اگر بیمار بی‌هوش یا بسیار ضعیف باشد، برای نگهداشتن سر و اندام‌های انتهایی وی به افراد بیشتری نیاز خواهد بود. تنهایی اقدام به جابجایی بیمار نکنید.
3. در بیماران چاق، وجود یک تخته انتقال دهنده به سهولت جابجایی و حفظ وضعیت صحیح بدن کمک می‌کند.
4. برای جابجایی ابتدا بیمار را از یک تخت به لبه تخت دیگر گذاشته، سپس در حالی که یک نفر کنار بیمار ایستاده تا از افتادن وی جلوگیری نماید، دو نفر دیگر در دو طرف مقابل قرار گرفته و دست‌های خود را زیر بیمار قرار می‌دهند، در این حالت نفر سوم به آن‌ها ملحق شده و در گذاشتن بیمار در وسط تخت کمک می‌کند. اگر جابجایی صحیح صورت گیرد، بیمار احساس امنیت نموده و افراد جابجا کننده وی نیز دچار احساس ناراحتی و کشش عضلات نخواهند شد.
5. برای جابجایی بیماران چاق یا دارای گچ که دارای مشکلات خاص می‌باشند، به فرد دیگری هم نیاز دارند تا به نگهداری قسمت‌های سنگین‌تر بدن کمک کند.
6. هرگز بیمار را نکشید چون باعث آسیب پوستی می‌گردد.