وابستگی به نیکوتین با نام وابستگی به دخانیات هم شناخته می‌شود و نوعی اعتیاد به دخانیات می‌باشد که بر اثر ماده‌ی نیکوتین به‌وجود می‌آید. وابستگی به نیکوتین به این معناست که فرد نمی‌تواند مصرف این ماده را ترک کند حتی اگر به او آسیب رساند.

نیکوتین باعث ایجاد تغییرات ذهنی و فیزیکی در مغز می‌شود که به طور موقت لذت‌بخش هستند. این تأثیرات میزان گرایش به مصرف نیکوتین را افزایش می‌دهند و در نتیجه به وابستگی منجر می‌شوند. در همین حال قطع مصرف دخانیات به صورت ناگهانی عوارضی مانند کج‌خلقی و اضطراب را به‌وجود می‌آورد.

نیکوتین موجود در دخانیات باعث وابستگی می‌شود ولی مواد دیگری در بروز اثرات سمی‌دخانیات نقش دارد. افراد سیگاری به نسبت دیگران به احتمال خیلی بیشتری به بیماری‌های قلبی، سکته و سرطان دچار می‌شوند .

ترک مصرف سیگار به بهبود سلامتی کمک می‌کند و این موضوع ارتباطی با مدت زمان مصرف ندارد. روش‌های درمانی متفاوتی برای ترک این وابستگی وجود دارد که به فرد کمک می‌کند تا علائم ناشی از ترک سیگار را به خوبی تحمل کند و به راحتی آن‌را کنار بگذارد. می‌توان با پزشک در این خصوص مشورت کرد.

علائم و نشانه‌ها

در برخی افراد، حتی استفاده اندک از دخانیات می‌تواند به سرعت منجر به وابستگی به نیکوتین شود. این موارد نشان‌دهنده اعتیاد هستند:

• فرد نمی‌‍‌‌تواند مصرف سیگار را ترک کند

ممکن‌است او یک یا دو بار تلاش کرده که ترک کند ولی موفق نشده است.

• زمانی که مصرف را قطع کند، علائم ترک بروز می‌کند

تلاش برای ترک اعتیاد با بروز علائم فیزیکی و روحی مانند میل زیاد به غذا، اضطراب و کج‌خلقی، بی‌قراری، دشواری در تمرکز و افزایش گرسنگی، بی‌خوابی، یبوست یا اسهال همراه است.

• فرد با وجود برخی از بیماری‌ها همچنان به سیگار کشیدن ادامه می‌دهد

ممکن‌است فرد مشکلاتی مانند بیماری‌های قلبی یا ریوی داشته ‌باشد، ولی باز هم نمی‌تواند سیگار را ترک کند.

• تفریحات و فعالیت‌های اجتماعی را کنار گذاشته تا به سیگار کشیدن بپردازد

ممکن‌است رفتن به رستوران‌هایی که در آنجا سیگار کشیدن ممنوع است و نیز تفریح با اعضای خانواده یا دوستان کنار گذاشته شود چون امکان سیگار کشیدن در این مکان‌ها و موقعیت‌ها وجود ندارد.

علل شایع

نیکوتین ماده موجود در دخانیات است که باعث اعتیاد به سیگار کشیدن می‌شود. زمانی‌که فرد دود این مواد را با استنشاق به داخل ریه‌ها می‌برد، نیکوتین تأثیر اعتیادآور بیشتری پیدا می‌کند و باعث می‌شود تا این ماده به سرعت در خون جریان پیدا نماید و چندین ثانیه پس از مصرف سیگار وارد مغز شود. نیکوتین میزان آزادسازی مواد شیمیایی درون مغز را افزایش می‌دهد که به تنظیم رفتار و عواطف کمک می‌کنند.

یکی از این مواد شیمیای که در اثر نیکوتین در مغز ترشح می‌شود، دوپامین نام دارد که رفتار و احساس شادابی و رضایت را در فرد بهبود می‌بخشد. تجربه این اثرات از نیکوتین در دخانیات عامل اعتیادآوری آن است. وابستگی به نیکوتین شامل عوامل رفتاری و جسمانی می‌باشد.

رفتارها و نشانه‌هایی که می‌تواند با کشیدن سیگار مرتبط باشد عبارتند از:

• در زمان‌های مشخصی از روز مثل اول صبح، همراه قهوه صبح یا هر زمان از روز
• پس از صرف وعده‌غذایی
• نوشیدن الکل
• مکان‌ها یا دوستان خاص
• صحبت با تلفن
• شرایط استرس‌زا و یا زمانی‌که فرد افسرده است
• مشاهده یا استنشاق بوی سوختن سیگار
• رانندگی کردن

برای غلبه بر وابستگی به سیگار نیازمند مقابله با رفتارها و اعمالی هست که با سیگار کشیدن مرتبط است.

عوامل تشدید کننده خطر

تمام افراد سیگاری و یا آن‌هایی که از سایر انواع دخانیات مصرف می‌کنند، در معرض وابستگی هستند. این عوامل می‌توانند احتمال ابتلا به وابستگی به نیکوتین را افزایش دهند:

• ژنتیک

احتمال مصرف سیگار و یا پایداری در مصرف آن می‌تواند تا حدودی ژنتیکی باشد، عوامل ژنتیکی بر نحوه پاسخگویی گیرنده بر روی سطح سلول‌های عصبی مغز نسبت به میزان بالایی از نیکوتین منتقل شده توسط سیگار موثرند.

• تأثیرات ناشی از محیط خانه و دوستان

کودکانی که در خانواده‌هایی پرورش می‌یابند که سیگاری هستند، به میزان بیشتری در معرض سیگاری شدن قرار دارند. همچنین معاشرت با دوستان سیگاری این احتمال را برای آن‌ها افزایش خواهد داد. شواهد نشان می‌دهند که مصرف سیگار در فیلم‌های تلویزیونی و یا اینترنت می‌تواند جوانان را به سیگاری شدن ترغیب کند.

• سن

بیشتر افراد مصرف سیگار را در کودکی یا سنین نوجوانی آغاز می‌کنند. بیشتر افراد در کودکی یا نوجوانی سیگاری شده‌اند. هر چه فرد در سن پایین‌تر به این سمت کشیده شود، احتمال این‌که در بزرگسالی به یک فرد سیگاری تبدیل شود، بیشتر است.

• افسردگی یا سایر بیماری‌های روحی

مطالعات زیادی نشان می‌دهند که ارتباطی بین افسردگی و سیگار کشیدن وجود دارد. افراد مبتلا به افسردگی، اختلالات استرسی پس از سانحه و یا سایر انواع بیماری های روحی و ذهنی بیشتر در خطر سیگاری شدن قرار دارند.

• مصرف مواد

افرادی که سابقه سوءمصرف الکل یا مواد غیرقانونی دارند، به احتمال بیشتری سیگاری می‌شوند.

عوارض احتمالی

دود سیگار حاوی مواد شیمیایی است که می‌تواند باعث سرطان شود و هزاران ماده مضر دیگر هم دارد. حتی تمام انواع سیگارهای طبیعی و گیاهی هم حاوی موادی خطرناک برای بدن هستند.

سیگار کشیدن تقریباً به تمام اعضای بدن آسیب می‌رساند و سیستم ایمنی را دچار اختلال می‌کند.

خطرات سیگار برای بدن عبارتند از:

• سرطان ریه و سایر بیماری‌های ریوی 

سیگار کشیدن می‌تواند باعث سرطان ریه و بروز بیماری‌های دیگر ریوی مانند برونشیت (التهاب و عفونت مجاری تنفسی) و آمفیزم (پرهوایی ریه) شود. همچنین سیگار کشیدن آسم را تشدید می‌کند.

• سایر سرطان‌ها

سیگار کشیدن عامل سرطان مری، حنجره، حلق یا گلو و دهان است و با سرطان مثانه، پانکراس، کلیه و گردنه رحم و انواعی از سرطان‌های خون ارتباط دارد.

• اختلالات قلبی و سیستم گردش خون

سیگار کشیدن خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروق خونی مثل حملات و سکته‌های قلبی را افزایش می‌دهد. در صورتی‌که فرد به بیماری‌های قلبی‌عروقی مانند نارسایی قلبی مبتلا باشد، سیگار کشیدن وضعیت او را وخیم خواهد کرد. با این‌حال قطع مصرف سیگار، احتمال ابتلا به حمله قلبی را در سال اول کاهش می‌دهد.

• دیابت

مصرف سیگار میزان مقاومت در برابر انسولین را افزایش می‌دهد که خود عاملی برای بروز دیابت نوع دو می‌باشد. اگر فرد به دیابت دچار شده باشد، سیگارکشیدن سرعت رشد پیامدهایی مانند بیماری‌های کلیوی و چشمی‌ را افزایش می‌دهد.

• اختلالات چشمی‌

سیگارکشیدن احتمال بروز اختلالات حاد چشمی مانند آب‌مروارید و نابینایی ناشی از تحلیل ماکولار‌ (ماکولار یا لکه زرد، قسمت حساس به نور شبکیه و مسئول دید مستقیم است) را افزایش می‌دهد.

• ناتوانی جنسی و ناباروری

مصرف سیگار احتمال ناباروری در خانم‌ها و ناتوانی جنسی در آقایان را افزایش می‌دهد.

• بارداری و مشکلات نوزادنارس

خطر سقط، زایمان زودرس و تولد نوزاد با وزن پایین در مادران بارداری که سیگار می‎کشند، بیشتر است.

• سرما خوردگی و آنفولانزا و سایر بیماری‌ها

سیگاری‌ها با احتمال بیشتری به عفونت‌های تنفسی مانند سرماخوردگی و آنفولانزا و برونشیت دچار می‌شوند.

• ضعف حواس پنج گانه

سیگارکشیدن، حس چشایی و بویایی را از بین می‌برد؛ بنابراین فرد اشتهای خود را از دست خواهد داد.

• بیماری‌های لثه‌ای و دندانی

سیگار کشیدن خطر التهاب لثه و عفونت‌های جدی لثه که منجر به از دست رفتن دندان‌ها می‌شود را افزایش می‌دهد.

• ظاهر فیزیکی

مواد شیمیایی موجود در دخانیات ساختار پوست را تغییر داده و پیری و چروک‌های پوستی زودرس را به‌وجود می‌آورند. همچنین سیگار منجر به زرد شدن دندان‌ها، انگشتان و ناخن‌ها می‌شود.

• افزایش خطر برای سایر اعضا خانواده

همسر و والدین افراد سیگاری نسبت به سایر افراد در معرض خطر بیشتری برای سرطان ریه و بیماری‌های قلبی هستند. اگر فردی سیگار مصرف می‌کند، فرزندان و نوزادان آن‌ها بیشتر در معرض ابتلا به عفونت گوش، سرماخوردگی و تشدید آسم هستند.

تشخیص

ممکن‌است پزشک از فرد سوالاتی بپرسد و یا از او بخواهد پرسشنامه‌ای را تکمیل کند تا میزان وابستگی به نیکوتین را ارزیابی نماید. هرچقدر فرد به میزان بیشتری در طول روز سیگار بکشد و پس از بیداری، سریع‌تر سراغ سیگار برود، وابستگی بیشتری به آن دارد.

اطلاع از میزان وابستگی به سیگار می‌تواند به پزشک کمک کند تا بهترین روش درمانی را انتخاب کند.

درمان

هر شخص سیگاری احتمالاً یک بار به‌طور جدی تلاش کرده که سیگار را ترک کند. اما به ندرت تلاش اول منجر به ترک می‌شود به ویژه اگر کمک سایرین هم وجود نداشته باشد.

اگر فرد از داروها و مشاوره استفاده کند به احتمال بیشتری در ترک سیگار موفق خواهد بود، چرا که اثر هر دو روش اثبات شده است به ویژه اگر در کنار هم به‌کار گرفته شوند.

• دارودرمانی

درمان‌های بسیاری شامل درمان جایگزینی نیکوتین و داروهای غیرنیکوتینی در درمان وابستگی نیکوتین به عنوان روش مؤثر و ایمن تأیید شده‌اند.

استفاده از بیش از یک دارو می تواند نتایج بهتری را در پی داشته باشد. برای مثال، ترکیبی از داروهای بلند اثر در کنار محصولات جایگزین نیکوتین با اثر کوتاه می‌تواند مفید واقع شود. با مسئول مراقب سلامت در خصوص بهترین راهکار درمانی مشورت شود.

• درمان‌های مبتنی بر جایگزین نیکوتین

در این روش ها نیکوتینی از طریق سایر روش‌ها به جز دخانیات به فرد داده می‌شود و در نتیجه مواد شیمیایی مضر و خطرناک سیگار به بدن وارد نمی‌شود. محصولات جایگزینی نیکوتین به بهبود علائم ناشی از ترک سیگار کمک کرده و گرایش فرد را به آن کاهش می‌دهند.

بهترین زمان برای بهره‌گیری از این روش همان روزی است که تصمیم به ترک سیگار گرفته می‌شود. تعدادی از افراد سیگاری هم زودتر سراغ این روش درمانی می‌روند تا مصرف سیگار را کم کرده و پس از آن به کلی ترک کنند.

بیشتر محصولات جایگزین نیکوتین به صورت بدون نسخه موجود می‌باشند:

• چسب‌های نیکوتینی

این چسب‌ها از طریق پوست، نیکوتین را وارد جریان خون می‌کنند. هر روز باید از یک چسب جدید استفاده کرد. دوره درمان معمولاً 8 هفته یا بیشتر است. اگر فرد پس از دو هفته یا پس از درمان قادر به ترک سیگار نباشد، بهتراست با پزشک خود در خصوص تغییر دوز مصرفی و یا افزودن سایر محصولات جایگزین نیکوتین مشورت کند.

• آدامس‌های نیکوتینی

این نوع از آدامس‌ها، نیکوتین را از طریق پوشش دهانی وارد خون می‌کند. معمولاً آدامس‌های نیکوتین برای رفع گرایش به سیگار مصرف می‌شوند.

به مدت چند دقیقه آدامس را جویده تا زمانی که احساس سوزش ملایم کرده یا طعم فلفل احساس شود و سپس به مدت چند دقیقه آدامس در لُپ قرار داده شود. این کار سبب می‌شود نیکوتین به آهستگی از طریق جریان خون جذب شود. از خوردن و آشامیدن قبل، حین و بلافاصله پس از آدامس پرهیز شود. حساسیت دهانی یکی از عوارض جانبی معمول است. سایر عوارض ناشی از جویدن سریع و که باعث آزدسازی خیلی سریع نیکوتین می‌شوند. مانند سوزش سر معده، تهوع و سکسکه.

• قرص‌های مکیدنی نیکوتین

این قرص‌ها یا آبنبات‌ها همانند آدامس‌های نیکوتینی در دهان آب شده و نیکوتین از طریق لایه پوششی دهان، جذب می‌شود. این قرص‌ها بین لثه و خط آن یا زیر زبان قرار داده شده و سپس حل می‌شود. فاصله بین مصرف این قرص‌ها بین یک تا دو ساعت است و پس از آن به صورت تدریجی این فاصله زیاد خواهد شد. قبل یا بعد و یا در هنگام مصرف این قرص‌ها، نباید از مایعات استفاده کرد. عوارض جانبی آن عبارتند از: حساسیت دهانی و عوارض ناشی از نیکوتین مانند سوزش سردل و تهوع و سکسکه.

محصولات جایگزین نیکوتینی که با نسخه قابل استفاده هستند، عبارتند از:

• اسپری بینی نیکوتین‌دار

نیکوتین موجود در این محصول مستقیماً داخل سوراخ بینی اسپری شده و از طریق غشای بینی به خون وارد می‌شود. این اسپری‌ها نیکوتین را کمی‌سریع‌تر از آدامس و قرص‌ها یا چسب منتقل می‌کنند ولی سرعت آن‌ها به اندازه سیگار نیست. معمولاً این محصولات به مدت سه تا شش ماه تجویز می‌شود. حساسیت بینی و گلو، آبریزش بینی، عطسه و سرفه از عوارض معمول آن هستند.

• نیکوتین استنشاقی

این دستگاه همانند نگه‌دارنده‌ی سیگار تهیه شده است. فرد در آن فوت می‌کند و سپس بخار نیکوتین وارد دهان می‌شود. نیکوتین از طریق پوشش دهانی جذب شده و سپس وارد جریان خون می‌شود. عوارض جانبی معمول آن عبارتند از حساسیت دهان و گلو، سرفه‌های گاه و بی‌گاه.

• داروهای غیرنیکوتینی

این داروها توسط پزشک برای فرد تجویز می‌شود.

• مشاوره، گروه‌های پشتیبای و سایر برنامه‌ها

ترکیب دارودرمانی با مشاوره رفتاری می‌تواند بهترین موقعیت لازم برای ترک طولانی‌مدت سیگار را به‌وجود آورد.

داروها به فرد کمک می‌کنند تا علائم ناشی از ترک سیگار را راحت‌تر تحمل کند مانند گرایش به دخانیات ولی مشاوره رفتاری باعث می‌شود تا فرد مهارت‌هایی پیدا نماید تا از دخانیات در طولانی‌مدت دوری کند. هرچه زمان بیشتری با مشاوره صرف شود، نتایج حاصل از درمان هم بهتر خواهد بود.

انواع مختلف مشاوره و پشتیبانی که می‌تواند به ترک سیگار کمک کند، شامل:

• مشاوره تلفنی

اهمیتی ندارد فرد کجا زندگی می‌کند، او می‌تواند از مشاوره‌های تلفنی برای ترک دخانیات بهره‌مند شود.

• برنامه‌های مشاوره فردی یا گروهی

ممکن‌است پزشک گروه‌های پشتیبانی محلی یا سایر برنامه‌های درمانی را به فرد پیشنهاد کند که در آن‌ها متخصصین درمانی دخانیات مشاوره می‌دهند. مشاوره به فرد کمک می‌کند تا روش‌هایی را برای آمادگی ترک سیگار بیاموزد. تعداد زیادی از بیمارستان‌ها، برنامه‌های پزشکی و متخصصان برنامه های درمانی ارائه می‌کنند یا از متخصصین درمانی دخانیات کمک می‌گیرند که گواهی لازم برای درمان اعتیاد به دخانیات را دارند. گروه‌های نیکوتینی ناشناس هم در بسیاری از مکان‌ها وجود دارد که به حمایت از افراد سیگاری می‌پردازند. تعدادی از مراکز پزشکی هم برنامه های درمانی مسکونی ارائه می‌کنند.

• برنامه‌های اینترنتی

تعداد زیادی از وب‌سایت‌ها، پشتیبانی و حمایت لازم را برای افراد فراهم می‌کنند که می‌خواهند سیگار را ترک کنند.

بهتر است سایر انواع دخانیات را با مصرف سیگار جایگزین نکنید. دخانیات به هر شکلی ایمن نیست و حتی محصولاتی که نیکوتین را بدون دخانیات دارند، خطرناک می‌باشند.

روش‌های درمانی تثبیت شده و مؤثر برای ترک سیگار را انتخاب کنید و موارد زیر را به خاطر بسپارید:

• محصولات دخانی نامحلول

کیسه‌های حاوی نیکوتین، قرص‌ها و نوارها حاوی میزان کمی‌از دخانیات و نیکوتین هستند که در دهان نگاه داشته شده و یا حل می‌شوند. هیچ شواهدی مبنی بر اثربخشی این روش وجود ندارد و تأثیر آن بر سلامتی فرد هم مشخص نمی‌باشد.

• سیگارهای الکتریکی

این سیگارها هم نوعی دستگاه مجهز به باتری می‌باشند که نیکوتین حاوی مایع را حرارت داده و به بخار تبدیل می‌کنند تا استنشاق شود. از آنجایی که این محصولات نوین می‌باشند، اطلاعات خاصی درباره آن وجود ندارد. مطالعات انجام شده درباره به‌کارگیری سیگارهای الکترونیکی به منظور ترک سیگار هم نتایج نامشخصی داشته‌اند. به همین دلایل، این سیگارها برای افردای که می‌خواهند ترک کنند، مناسب نیستند.

• سیگارهای طعم‌دار

سیگارهایی که بوی گل میخک را می‌دهند و یا طعم‌دار هستند، همان عوارض ناشی از سیگارهای معمول را دارند و همچنین می‌توانند مشکلات بیشتری به‌وجود آورند.

• قلیان

قلیان نوعی لوله است که به آب متصل می‌شود و دود آن از طریق یک شلنگ استنشاق می‌شود. خطر آن‌ها از سیگار کمتر نیست. آب مواد سمی‌موجود در دود را فیلتر نمی‌کند و آب و لوله ممکن‌است باعث انتقال عفونت شوند.

• پیپ و سیگار برگ

این محصولات، هر چند کمتراما دارای خطرات سلامتی مشابه به سیگارند و یک جایگزین امن نیستند.

 سبک زندگی و درمان‌های خانگی

حتماً برنامه‌ای برای مدیریت بهتر علائم ناشی از ترک سیگار داشته باشید. این علائم در طی هفته اول پس از ترک سیگار خیلی شدید هستند و ممکن‌است تا چندین هفته هم ادامه داشته باشند ولی از شدت آن‌ها کاسته خواهد شد.

اگرچه بیشتر علائم ناشی از ترک سیگار در طی یک ماه از بین می‌روند ولی ممکن‌است شما تا چندین ماه پس از ترک سیگار گرایش زیادی به مصرف دوباره آن داشته باشید. محرک‌هایی که در سیگار کشیدن مؤثر بوده‌اند، می‌توانند نقشی در افزایش گرایش به آن هم داشته باشند.

با این روش‌ها می‌توانید علائم ناشی از ترک سیگار را مدیریت کنید:

• به طور منظم ورزش کنید.

انجام تمرین‌های ورزشی منظم می‌تواند نشانه‌های حاصل از ترک سیگار را کاهش دهد و به فرد در ترک سیگار کمک نماید. همچنین ورزش از افزایش وزن مرتبط با ترک سیگار جلوگیری می‌کند.

• با تمایل خود به سیگار مقابله کنید.

معمولاً این تمایلات کمتر از 5 دقیقه طول می‌کشند. ظرف‌ها را بشویید، قدم بزنید، یک میان وعده سالم بخورید مانند هویج یا سیب یا دانه‌های آفتابگردان که حواس شما را پرت می‌کنند. پیش از آن‌که خودتان متوجه شوید این گرایش از بین خواهد رفت. به همین دلیل است که شما باید به هنگام ترک سیگار از تمام انواع دخانیات دوری کنید. زمانی که تمایلتان به مصرف سیگار آغاز می‌شود، نباید هیچ کدام از این محصولات همراه شما باشند.

• توجیهات منطقی را کنار بگذارید.

اگر افکاری چون “فقط یک سیگار برای رهایی ازاین زمان دشوار می‌کشم” یا “یک سیگار ضرری نداره” به سراغتان آمد،آن‌ها را به عنوان پیام‌هایی شناسایی کنید که می‌تواند برنامه‌تان را از مسیرش خارج کند. دلایل خود را برای ترک سیگار مرور کنید و آن فکر را با مورد مثبتی برای حمایت از ترک‌تان جایگزین کنید.

• با یک حامی ‌صحبت کنید.

اگر مضطرب یا افسرده هستید و یا به تشویق نیاز دارید، یک حامی ‌می‌تواند به شما در کاهش میزان گرایش به سیگار کمک نماید.

• شرایط خطرزا را بشناسید.

محرک‌های سیگار کشیدن را شناخته و از مکان‌ها و یا افراد و شرایطی که شما را به مصرف سیگار ترغیب می‌کنند، دوری کنید

• مواد غذایی سالم مصرف کنید.

به طور منظم مواد غذایی سالم مصرف کنید مانند مقدار زیادی میوه و سبزیجات و آب زیادی بنوشید.

پیشگیری

بهترین روش برای پیشگیری از اعتیاد به دخانیات این است که اصلاً مصرف سیگار را آغاز نکنید.

بهترین راه پیشگیری از مصرف سیگار توسط فرزندتان نیز این است که خودتان سیگار نکشید. بنابر تحقیقات انجام شده احتمال سیگاری شدن کودکانی که والدین آن ها سیگاری نیستند و یا به خوبی سیگار را ترک کرده اند، خیلی کمتر از دیگران است.

شما می‌توانید با استفاده از این روش‌ها از سیگاری شدن نسل‌های بعد خود و یا ابتلای آن‌ها به بیماری‌های متفاوت پیشگیری کنید:

• با فرزندتان درباره سیگار کشیدن صحبت کنید.

در خصوص ضررهای سیگار با کودکتان صحبت کنید و آن‌ها را تشویق کنید تا به سلامتی خود اهمیت دهند. شما می‌توانید بر فرزندتان و تصمیم وی برای مصرف سیگار تأثیر گذارید و باعث شوید تا تأثیر ناشی از فیلم‌های سینمایی و سایت‌ها کاهش یابد.

• با نوجوان خود ارتباط برقرار کنید.

بنابر مطالعات انجام شده سیگار کشیدن در سنین نوجوانی با احتمال بیشتری به یک عادت تبدیل می‌شود. می‌توانید از فرزندتان بپرسید که دوستان وی سیگاری هستند یا خیر. احتمال سیگاری شدن نوجوانانی که دوستان سیگاری دارند، بیش از دیگران است. به آن‌ها روش‌هایی را آموزش دهید تا بتواند با فشارهای ناشی از رفتارهای هم سن و سالان خود مقابله کند. همچنین به او بیاموزید که سایر انواع دخانیات مانند سیگار برگ و یا دخانیات بدون دود هم خطرات زیادی برای انسان دارند.

• مصرف سیگار را در محیط اطراف خود ممنوع کنید.

اجازه ندهید کسی در خانه سیگار بکشد و یا قانون‌هایی را در محیط کار دنبال کنید که بنا بر آن‌ها مصرف سیگار در محیط کار غیرمجاز است. عدم صرف سیگار در محیط‌های عمومی ‌را ترغیب کنید مانند رستوران‌ها. همچنین در برنامه‌های ترک سیگار در مدرسه یا انجمن‌های مرتبط شرکت کنید.