مدیریت بیماری
بیماری تنفسی شغلی
بیماری تنفسی شغلی هر بیماری ریوی است که در محل کار خود پیدا می‌کنید. این بیماری به دلیل قرار گرفتن مکرر در معرض برخی از مواد رخ می‌دهد. حتی می‌توانید مدت‌ها پس از قرار گرفتن در معرض این سموم به یک بیماری مبتلا شوید.
متداول‌ترین محل‌های کار مستعد ابتلا به این نوع بیماری‌های تنفسی، معادن زغال سنگ و کارخانه‌ها یا مناطقی با مقادیر زیاد مواد سمی هستند. این مواد شامل آزبست و گرد و غبار سیلیس و همچنین دود، بخار، گازها و سایر ذرات است.
انواع بیماری‌های تنفسی شغلی عبارتند از:
- پنوموکونیوز کارگران ذغال سنگ، همچنین به عنوان بیماری ریه سیاه شناخته می‌شود.
- آزبستوز.
- سیلیکوز.
- ریه کشاورزان، همچنین به عنوان آلوئولیت آلرژیک شناخته می‌شود.
همچنین شامل اشکال آسم، برونشیت یا آمفیزم است.
علائم و نشانه‌ها
علائم بیماری تنفسی شغلی متفاوت است که به شرایط کار، نوع بیماری و وضعیت سلامتی شما بستگی دارند. سیگار کشیدن می‌تواند علائم را بدتر کند.
علائم می‌تواند شبیه علائم سرماخوردگی، آنفولانزا یا آلرژی باشد، مانند:
- خشکی گلو، یا خراشیدگی گلو
- آبریزش بینی
- سرفه کردن
- تب
- تنگی قفسه سینه
- درد قفسه سینه
- درد عضلات یا بدن
- مشکلات تنفسی، مانند تنگی نفس یا تنفس غیرطبیعی
علل شایع
بسیاری از مواد موجود در محل کار می‌توانند باعث بیماری شوند. این اتفاق زمانی می‌افتد که این مواد مخاط ریه‌های شما را تحریک کند. علل شایع عبارتند از:
- گرد و غبار چیزهایی مانند چوب، پنبه، ذغال سنگ، آزبست، سیلیس و تالک. آفت کش‌ها، پودرهای دارو یا آنزیم و فایبرگلاس می‌توانند به ریه‌های شما آسیب برسانند. حتی دانه‌های غلات، ذرات قهوه و طعم‌دهنده‌های غذایی که برای تهیه پاپ کورن مایکروویو استفاده می‌شوند می‌توانند آسیب رسان باشند.
- بخار فلزاتی که به سرعت گرم و سرد می‌شوند؛ این فرآیند منجر به حمل ذرات ریز و جامد در هوا می‌شود. مشاغلی مانند جوشکاری، ذوب، کار با کوره، ساخت سفال، ساخت پلاستیک و کارهای لاستیکی در معرض خطر هستند.
- دود ناشی از سوختن مواد می‌تواند حاوی انواع ذرات، گازها و بخارات باشد. آتش نشانان در معرض خطر بیش‌تری در این مورد قرار دارند.
- گازهایی مانند فرمالدئید، آمونیاک، کلر، دی اکسید گوگرد و اکسیدهای ازت. این موارد در مشاغل با عملیات حرارتی بالا، مانند جوشکاری، لحیم کاری، ذوب، خشک کردن اجاق گاز و کار با کوره یافت می‌شوند. همچنین اگر در آزمایشگاه با استفاده از مواد شیمیایی کار می‌کنید در معرض خطر هستید.
- بخار نوعی گاز است که توسط همه مایعات خارج می‌شود. بخارات معمولاً قبل از تأثیر بر ریه‌ها، بینی و گلو را تحریک می‌کنند.
- غبار یا اسپری رنگ، لاک (و مواردی مانند لاک)، اسپری مو، آفت کش‌ها، محصولات تمیز کننده، اسیدها، روغن‌ها و حلال‌ها (مانند سقز).
تشخیص
اگر فکر می‌کنید بیماری تنفسی شغلی دارید با پزشک خود صحبت کنید. تا علائم شما را بررسی کند و سوالاتی از جمله موارد زیر از شما می‌پرسد:
- اولین بار چه زمانی علائم شما ظاهر شد؟
- چند بار علائم دارید؟
- در چه ساعتی از روز علائم شما بدتر است؟
- در هنگام کار با چه نوع موادی تماس دارید؟
- وقتی در محل کار خود هستید احساس بدتری دارید؟
پزشک همچنین در مورد محل کار و قرار گرفتن شما در معرض موارد مختلف سوال خواهد کرد. ممکن است داشتن اطلاعات زیر کمک کند.
- ثبت علائم، از جمله روز، زمان و مدت زمان.
- لیستی از مشاغل قبلی، سرگرمی‌ها و عادت‌های سیگار کشیدن، در صورت وجود.
- فرم‌های تکمیل شده تاریخچه بهداشت حرفه‌ای.
- لیستی از اقدامات احتیاطی و تدابیر در محل کار شما.
- اطلاعاتی درباره محصولات استفاده شده در محل کار شما هستند.
پزشک ممکن است معاینه ریه را برای گوش دادن به ریه‌ها و مشاهده عملکرد آن‌ها انجام دهد (اسپیرومتری).
رادیوگرافی یا سی تی اسکن قفسه سینه می‌تواند توده‌ها، مایعات یا التهاب را در ریه‌های شما تشخیص دهد. پزشک شما ممکن است برای تعیین نوع بیماری و شدت آن، اقداماتی انجام دهد که می‌تواند شامل برونکوسکوپی، بیوپسی یا جراحی باشد.
درمان
درمان می‌تواند به کاهش علائم و جلوگیری از آسیب بیش‌تر کمک کند. همچنین می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی شما کمک کند. انواع درمان متفاوت است و می‌تواند شامل استفاده از داروها، استنشاق‌ها و یا اکسیژن باشد. در شرایط شدید ممکن است نیاز به پیوند ریه داشته باشد.
درمان بر اساس موارد زیر توسط پزشک تعیین می‌شود.
- سن، سلامت کلی و سابقه پزشکی شما
- میزان و نوع بیماری ریوی
- تحمل شما نسبت به داروها، روش‌ها یا روش‌های درمانی خاص
- انتظارات از روند بیماری
- نظر یا اولویت شما
برای کسب اطلاعات بیش‌تر در مورد درمان بیماری‌های شغلی ریه با پزشک خود مشورت کنید.
بسته به نوع کار شما، ممکن است نتوانید از بیماری تنفسی شغلی جلوگیری کنید. می‌توانید برای کاهش خطر ابتلا به بیماری، کم‌تر خود را در معرض خطر قرار دهید. کارهایی که می‌توانید انجام دهید:
- سیگار نکشید.
- ماسک بزنید.
- تهویه هوا را در محل کار افزایش دهید.
- از دستگاه تنفس استفاده کنید. این وسیله‌ای است که بینی و دهان شما را می‌پوشاند. هوا را قبل از ورود به بدن تمیز می‌کند. بعد از هر بار استفاده باید دستگاه تنفس را تمیز کنید.
- اقدامات احتیاطی و ایمنی در محل کار و اقدامات اولیه را بدانید و آن‌ها را دنبال کنید.
محل کار باید برنامه‌هایی برای نظارت و محدود کردن قرار گرفتن در معرض داشته باشد.
زندگی با بیماری تنفسی شغلی
در صورت تشخیص با کارفرمای خود صحبت کنید. ممکن است لازم باشد اقدامات جدیدی برای کاهش یا از بین بردن میزان مواجهه شما ایجاد کنند. تغییر در عناصر، ماشین آلات یا فرایندهای کار می‌تواند سموم موجود در هوا را کاهش دهد. ممکن است مجبور شوید کلاً شغل خود را تغییر دهید.
اگر مورد شما خفیف است، باید بتوانید زندگی عادی‌ای داشته باشید. پزشک می‌تواند به شما در مدیریت شرایط کمک کند. آن‌ها با شما درباره آزمایشات معمول و واکسن‌ها مانند واکسن آنفولانزا صحبت خواهند کرد. شما باید از سیگار کشیدن و دود سیگار خودداری کنید سعی کنید وزن مناسبی داشته باشید. اگر هنگام ورزش در تنفس مشکل دارید، ممکن است نیاز به توانبخشی ریوی داشته باشید.
بیماری تنفسی شغلی می‌تواند منجر به سرطان ریه و سایر بیماری‌ها شود. افرادی که در معرض آزبست قرار دارند در معرض خطر بیماری‌های دیگر قرار دارند. افرادی که در معرض گرد و غبار سیلیس قرار دارند در معرض خطر سل قرار دارند.
