مدیریت بیماری
شکستگی ستون فقرات قفسه سینه
شکستگی ستون فقرات قفسه سینه، شکستگی در یکی از استخوان‌های قسمت میانی پشت است. شکستگی‌های ستون فقرات قفسه سینه می‌تواند از خفیف تا شدید متفاوت باشد. شدیدترین انواع آن، آن‌هایی هستند که:
- باعث می‌شود استخوان‌های شکسته از جای خود خارج شوند (ناپایدار).
- به طناب نخاعی آسیب بزند یا فشار وارد کند.
علائم و نشانه‌ها
علائم این آسیب به نوع شکستگی بستگی دارد. علامت اصلی این بیماری کمردرد است که با حرکت بدتر می‌شود.
علائم دیگر عبارتند از:
- مشکل در ایستادن یا راه رفتن.
- بی حسی
- مور مور شدن.
- ضعف.
- از دست دادن توان حرکت.
- از دست دادن کنترل روده یا مثانه (بی اختیاری).
علل شایع
این وضعیت ممکن است ناشی از موارد زیر باشد:
- برخورد یک وسیله نقلیه موتوری
- سقوط یا پریدن از ارتفاع زیاد.
- برخورد در حین ورزش
- اعمال خشونت آمیز، مانند حمله یا شلیک گلوله.
عوامل تشدید کننده خطر
احتمال ابتلا به این بیماری بیشتر است اگر:
- پوکی استخوان دارید
- ورزش برخوردی انجام می‌دهید.
- در موقعیتی هستید که می‌تواند منجر به سقوط یا آسیب شدید دیگری شود.
تشخیص
این وضعیت ممکن است بر اساس موارد زیر تشخیص داده شود:
- بررسی علائم و سابقه بیماری شما
- معاینه
- تست‌های تصویربرداری مانند:
- عکس رادیولوژی اشعه ایکس.
- سی تی اسکن.
- ام آر آی.
درمان
درمان این آسیب به نوع شکستگی بستگی دارد. اگر شکستگی پایدار است و بر نخاع شما تأثیر نمی‌گذارد، ممکن است با درمان‌هایی مانند موارد زیر درمان شود:
- داروهایی برای درد.
- گچ یا بریس.
- فیزیوتراپی.
اگر شکستگی ناپایدار است یا اگر روی نخاع تأثیر بگذارد، ممکن است به جراحی نیاز داشته باشید.
نکاتی که لازم است پس از ترخیص از بیمارستان و بازگشت به منزل رعایت نمائید.
- داروهای بدون نسخه و تجویزی را فقط طبق گفته پزشک خود مصرف کنید.
- هنگام مصرف داروی مسکن از رانندگی و استفاده از ماشین آلات سنگین خودداری کنید.
- برای پیشگیری یا درمان یبوست در حین مصرف داروهای مسکن، پزشک ممکن است به شما توصیه کند:
- مایعات کافی بنوشید تا ادرارتان زرد کمرنگ بماند.
- داروهای بدون نسخه یا تجویزی مصرف کنید.
- غذاهای سرشار از فیبر مانند میوه‌ها و سبزیجات تازه، غلات کامل بخورید.
- غذاهای پرچرب و قندهای فرآوری شده مانند غذاهای سرخ شده یا شیرین را محدود کنید.
- بریس را طبق گفته پزشک خود بپوشید. آن را فقط طبق گفته پزشک خود بردارید.
- بریس را تمیز نگه دارید.
- اگر بریس ضد آب نیست:
- اجازه ندهید خیس شود.
- هنگام حمام یا دوش گرفتن آن را با یک پوشش ضد آب بپوشانید.
- طبق دستور پزشک در رخت‌خواب بمانید (در حالت استراحت در رخت‌خواب). استراحت طولانی مدت در رخت‌خواب می‌تواند وضعیت شما را بدتر کند.
- طبق دستور پزشک به فعالیت‌های عادی خود بازگردید. بپرسید چه فعالیت‌هایی برای شما ایمن هستند.
- طبق توصیه پزشک، تمریناتی را برای بهبود حرکت و قدرت در پشت خود انجام دهید (فیزیوتراپی).
- طبق گفته پزشک خود به طور منظم ورزش کنید.
- در صورت تجویز، یخ را روی ناحیه آسیب دیده بمالید:
- یخ را در یک کیسه پلاستیکی قرار دهید.
- یک حوله بین پوست و کیسه قرار دهید.
- یخ را به مدت 20 دقیقه، 2 تا 3 بار در روز بگذارید.
- از محصولات حاوی نیکوتین یا تنباکو مانند سیگار و سیگار الکترونیکی استفاده نکنید. این‌ها می‌توانند بهبودی پس از آسیب را به تاخیر بیندازند. اگر برای ترک سیگار نیاز به کمک دارید، از پزشک خود بپرسید.
- الکل ننوشید. الکل می‌تواند در درمان شما اختلال ایجاد کند.
- مهم است که تمام بازدیدهای بعدی را طبق دستور پزشک خود ادامه دهید. این می‌تواند به جلوگیری از آسیب دائمی، ناتوانی و درد طولانی مدت (مزمن) کمک کند.
با پزشک تماس بگیرید اگر:
- تب دارید.
- دچار سرفه‌ای می شوید که درد شما را بدتر می‌کند.
- داروی درد کمکی نمی‌کند.
- درد شما با گذشت زمان بهتر نمی‌شود.
- نمی‌توانید طبق برنامه‌ریزی یا انتظار به فعالیت‌های عادی خود بازگردید.
فورا کمک بگیرید و یا با اورژانس تماس بگیرید اگر:
- درد شما خیلی بد است و ناگهان بدتر می‌شود.
- نمی‌توانید هیچ بخشی از بدن خود را که کمتر از سطح آسیب است حرکت دهید (فلج).
- در هر قسمتی از بدن که پایین تر از سطح آسیب است، بی‌حسی، سوزن سوزن شدن یا ضعف دارید.
- نمی‌توانید مثانه یا روده خود را کنترل کنید.
