مدیریت بیماری
شکستگی استخوان‌های تیبیا و فیبولار در بزرگسالان
شکستگی درشت‌نی و نازک‌نی ساق پا (تیبیا و فیبولار)، شکستگی در هر دو استخوان ساق پا (درشت‌نی و نازک‌نی) است. استخوان درشت‌نی بزرگتر از این دو استخوان است و به آن استخوان ساق پا نیز می‌گویند. نازک‌نی کوچکتر از دو استخوان است و در سمت بیرونی ساق پا قرار دارد.
هنگامی که شکستگی درشت‌نی و نازک‌نی اتفاق می‌افتد، ممکن است استخوان‌ها:
- بشکنند، اما نزدیک موقعیت طبیعی خود بمانند (شکستگی پایدار یا بدون جابجایی).
- بشکنند و از موقعیت طبیعی خود خارج شوند (شکستگی ناپایدار یا جابجا شده).
- به چند قطعه کوچک بشکنند (شکستگی خرد شده).
- با پارگی پوست همراه باشد (شکستگی مرکب یا باز).
علائم و نشانه‌ها
علائم این بیماری عبارتند از:
- درد، تورم و کبودی در ساق پا، مچ پا یا زانو.
- مشکل در راه رفتن یا وزن دادن به پای آسیب دیده.
- تغییر شکل پای خود در محل آسیب
- دردی که با حرکت یا ایستادن بدتر می‌شود و با استراحت بهتر می‌شود.
علل شایع
این وضعیت در اثر صدمات ایجاد می‌شود، مانند:
- افتادن از ارتفاع یا سقوط در حین دوچرخه سواری.
- صدمات ورزشی، مانند برخورد در فوتبال.
- چرخش شدید پای خود، مانند افتادن در حین اسکی.
- تصادفات اتومبیل یا موتور سیکلت.
عوامل تشدید کننده خطر
احتمال ابتلا به این بیماری بیشتر است اگر:
- در ورزش‌ها شرکت می‌کنید، به‌ویژه ورزش‌هایی که ممکن است شامل برخورد، ضربه یا پیچ‌خوردگی باشد، مانند فوتبال یا اسکی.
- موتورسواری خطرناک دارید
- سیگار می‌کشید
تشخیص
این وضعیت با معاینه جسمی و عکس رادیولوژی اشعه ایکس تشخیص داده می‌شود. در برخی موارد ممکن است برای کمک به تشخیص انواع خاصی از شکستگی، سی تی اسکن انجام شود.
درمان
درمان این عارضه به نوع و شدت شکستگی بستگی دارد.
- اگر استخوان‌ها از جای خود خارج نشدند و پایتان هنوز ثابت است، یا اگر قادر به انجام عمل جراحی نیستید، ممکن است با گچ، بریس یا چکمه راه رفتن درمان شوید. این کار استخوان‌ها را در حین بهبود (بی‌حرکتی) در جای خود نگه می‌دارد.
- اگر استخوان‌ها در جای خود قرار ندارند یا اگر شکستگی ناپایدار است، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید. جراحی برای شکستگی استخوان درشت‌نی و نازک‌نی رایج است. در حین جراحی، استخوان‌ها به جای طبیعی خود برمی‌گردند و از یک میله، صفحه یا پیچ برای نگه داشتن استخوان‌ها در جای خود استفاده می‌شود. پس از جراحی، پا در یک آتل یا گچ قرار می‌گیرد.
همچنین ممکن است درمان شامل موارد زیر باشد:
- دارو، یخ و بالا بردن پا برای کمک به تسکین درد و التهاب.
- استفاده از عصا یا واکر
- تمریناتی برای تقویت عضلات پا و مچ پا و بازگرداندن حرکت (فیزیوتراپی).
نکاتی که لازم است پس از ترخیص از بیمارستان و بازگشت به منزل رعایت نمائید.
- آتل، بریس یا چکمه را طبق گفته پزشک خود بپوشید. آن را فقط طبق گفته پزشک خود بردارید. برخی از انواع آتل‌ها را تنها می‌توان توسط پزشک یا پرستار برداشت.
- اگر انگشتان پایتان گزگز، بی‌حس یا سرد و آبی شد، آتل، بریس یا چکمه را شل کنید.
- آتل، بریس یا چکمه را تمیز و خشک نگه دارید.
- چیزی داخل گچ نچسبانید تا پوستتان را خراش دهد. انجام این کار خطر ابتلا به عفونت را افزایش می‌دهد.
- هر روز پوست اطراف گچ را چک کنید. در مورد هر گونه نگرانی به پزشک خود بگویید.
- می‌توانید لوسیون را روی پوست خشک اطراف لبه‌های گچ قرار دهید. لوسیون را روی پوست زیر گچ قرار ندهید.
- گچ را تمیز و خشک نگه دارید.
- تا زمانی که پزشک تایید نکرده است، حمام، شنا یا وان آب گرم استفاده نکنید. از پزشک خود بپرسید که امکان دوش گرفتن دارید یا خیر. ممکن است فقط مجاز به استفاده از حمام اسفنجی باشید.
- اگر گچ، آتل، بریس یا چکمه دارید که ضد آب نیست:
- اجازه ندهید خیس شود.
- هنگام حمام یا دوش گرفتن آن را با یک پوشش ضد آب بپوشانید.
- در صورت تجویز، یخ را روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید.
- اگر آتل، بریس یا چکمه قابل جابجایی دارید، طبق گفته پزشک خود آن را بردارید.
- یخ را در یک کیسه پلاستیکی قرار دهید.
- یک حوله بین پوست و کیسه یا بین آتل یا گچ و کیسه قرار دهید.
- یخ را به مدت 20 دقیقه، 2 تا 3 بار در روز بگذارید.
- برای جلوگیری از سفتی و کاهش تورم انگشتان پا را مرتبا حرکت دهید.
- در حالی که نشسته‌اید یا دراز کشیده‌اید، ناحیه آسیب دیده را بالاتر از سطح قلب خود ببرید.
- هنگام مصرف داروی مسکن از رانندگی و استفاده از ماشین آلات سنگین خودداری کنید.
- در صورت داشتن گچ، آتل، بریس یا چکمه، از پزشک خود بپرسید که رانندگی در چه زمانی ایمن است.
- همانطور که پزشک به شما گفته است به فعالیت های عادی خود بازگردید. از وی بپرسید که چه فعالیت هایی برای شما ایمن هستند.
- اگر فیزیوتراپی برای شما تجویز شده است، تمرینات ورزشی را طبق گفته پزشک خود انجام دهید.
- تا زمانی که پزشک شما بگوید که می توانید از اندام آسیب دیده برای تحمل وزن بدن خود استفاده نکنید. طبق گفته پزشک از عصا یا واکر استفاده کنید.
- تا زمانی که گچ یا آتل به طور کامل سفت نشده است به هیچ قسمتی از آن فشار وارد نکنید. این ممکن است چند ساعت طول بکشد.
- از محصولات حاوی نیکوتین یا تنباکو مانند سیگار و سیگار الکترونیکی استفاده نکنید. این‌ها می‌توانند ترمیم استخوان را به تاخیر بیندازند. اگر برای ترک سیگار نیاز به کمک دارید، از پزشک بپرسید.
- داروهای بدون نسخه و تجویزی را فقط طبق گفته پزشک خود مصرف کنید.
- مهم است که تمام ملاقات‌های بعدی را همانطور که پزشک گفته است انجام دهید.
درصورت مشاهده موارد زیر با پزشک تماس بگیرید اگر:
- دردی دارید که با استراحت یا دارو بدتر می‌شود یا بهبود نمی‌یابد.
- ورم یا قرمزی بیشتری در پای خود دارید.
فورا کمک بگیرید یا با اورژانس تماس بگیرید اگر:
- پوست یا ناخن‌های زیر آسیب شما:
- آبی یا خاکستری شود.
- احساس سرما کند.
- بی‌حس شود.
- به لمس، کمتر حساس شوید.
- درد جدید یا شدید در ساق یا پای خود احساس می‌کنید.
- گزگز، سوزش و گرفتگی در ساق پای خود دارید.
این اطلاعات به منظور جایگزینی توصیه‌هایی که پزشک یا پرستار به شما ارائه می‌دهد نیست. اطمینان حاصل کنید که هر گونه سوالی را که دارید با ایشان در میان بگذارید.
