لوسمی لنفوسیتی مزمن نوعی سرطان است که بر گلبول‌های سفید موجود در خون و مغز استخوان (بافت اسفنجی داخل استخوان‌ها که سلول‌های خونی در آن ساخته می‌شوند) است.

اصطلاح “مزمن” در لوسمی لنفوسیتی مزمن از این واقعیت ناشی می‌شود که به طور معمول نسبت به انواع دیگر لوسمی با سرعت کمتری پیشرفت می‌کند. اصطلاح “لنفوسیت” در لوسمی لنفوسیتی مزمن از سلول‌های تحت تأثیر بیماری (گروهی از گلبول‌های سفید خون به نام لنفوسیت‌ها، که به بدن در مبارزه با عفونت کمک می‌کند) ناشی می‌شود.

سرطان خون لنفوسیتی مزمن معمولا افراد مسن را درگیر می‌کند.

علائم و نشانه‌ها

بسیاری از افراد مبتلا به لوسمی لنفوسیتی مزمن علائم اولیه ندارند. برخی از علائم و نشانه‌های این بیماری عبارتند از:

• غدد لنفاوی بزرگ، اما بدون درد
• خستگی
• تب
• درد در قسمت فوقانی سمت چپ شکم، که ممکن است به دلیل بزرگ شدن طحال ایجاد شود.
• تعریق شبانه
• کاهش وزن
• عفونت‌های مکرر

علل شایع

علت دقیق شروع این بیماری مشخص نیست. آنچه شناخته شده است این است که اتفاقی باعث جهش ژنتیکی DNA سلول‌های خون‌ساز می‌شود. این جهش باعث می‌شود سلول‌های خون لنفوسیت‌های غیرطبیعی و غیرموثر تولید کنند.

این لنفوسیت‌های غیرطبیعی همچنان زندگی می‌کنند و حتی هنگام مرگ لنفوسیت‌های طبیعی، تکثیر می‌شوند. لنفوسیت‌های غیرطبیعی در خون و اندام‌های خاص تجمع می‌یابند و در آنجا عوارض ایجاد می‌کنند. آن‌ها ممکن است سلول‌های سالم را از مغز استخوان خارج کرده و در تولید سلول‌های طبیعی خون اختلال ایجاد کنند.

عوامل تشدید کننده خطر

عواملی که ممکن است خطر لوسمی لنفوسیتی مزمن را افزایش دهند عبارتند از:

• سن

این بیماری اغلب در افراد مسن رخ می‌دهد. به طور متوسط، افراد مبتلا به سرطان خون لنفوسیتیک مزمن 70 ساله هستند.

• نژاد

سفید پوستان بیشتر از افراد دیگر نژاد به لوسمی لنفوسیتی مزمن مبتلا می‌شوند.

• سابقه خانوادگی سرطان خون و مغز استخوان

سابقه خانوادگی لوسمی لنفوسیتیک مزمن یا سایر سرطان‌های خون و مغز استخوان ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را در فرد افزایش دهد.

• قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی

برخی از سموم و حشره کش‌ها، با افزایش خطر ابتلا به سرطان خون لنفوسیتیک مزمن در ارتباط هستند.

عوارض احتمالی

لوسمی لنفوسیتی مزمن ممکن است عوارض زیر را به همراه داشته باشد:

• عفونت‌های مکرر

افراد مبتلا به لوسمی لنفوسیتی مزمن ممکن است عفونت‌های مکرر را تجربه کنند. عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی و تحتانی شایع‌تر هستند. اما گاهی ممکن است عفونت‌های جدی‌تری ایجاد شود.

• تغییر شکل به نوع تهاجمی‌تر سرطان

تعداد کمی از افراد مبتلا به لوسمی لنفوسیتی مزمن ممکن است به شکل تهاجمی‌تری از سرطان بنام لنفوم سلول بی بزرگ مبتلا شوند. پزشکان گاهی اوقات این را سندرم ریشتر می‌نامند.

• افزایش خطر ابتلا به سایر سرطان‌ها

افراد مبتلا به لوسمی لنفوسیتی مزمن در معرض خطر ابتلا به انواع دیگر سرطان از جمله سرطان پوست مانند ملانوم و سرطان‌های ریه و دستگاه گوارش هستند.

• مشکلات سیستم ایمنی بدن

برخی از افراد مبتلا به لوسمی لنفوسیتی مزمن ممکن است به یک مشکل سیستم ایمنی مبتلا شوند که باعث می‌شود سلول‌های ضد ایمنی سیستم ایمنی بدن به اشتباه سلول‌های قرمز خون یا پلاکت‌ها را مورد حمله قرار دهند.

تشخیص

• آزمایش خون
• نمونه برداری و آسپیراسیون مغز استخوان
• آزمایشات تصویربرداری، مانند توموگرافی رایانه‌ای (سی تی اسکن) و توموگرافی انتشار پوزیترون (پت اسکن)

درمان

گزینه‌های درمانی برای سرطان خون لنفوسیتیک مزمن به عوامل مختلفی بستگی دارد، مانند مرحله سرطان، علائم و نشانه‌ها، وضعیت سلامت کلی و ترجیحات بیمار. ممکن است در مراحل اولیه درمان لازم نباشد.

افراد مبتلا به لوسمی لنفوسیتیک مزمن در مراحل اولیه معمولاً درمانی دریافت نمی‌کنند. مطالعات نشان داده است که درمان زودهنگام عمر افراد مبتلا به لوسمی لنفوسیتی مزمن در مراحل اولیه را افزایش نمی‌دهد.

پزشکان به جای اینکه بیمار را با عوارض جانبی و عوارض بالقوه درمانی قبل از نیاز به درمان مواجه کنند، با دقت وضعیت را کنترل می‌کنند و درمان را برای زمان پیشرفت سرطان خون نگه می‌دارند.

پزشک یک برنامه چکاپ برای بیمار تنظیم می‌کند. برای کنترل وضعیت خود ممکن است هر چند ماه یکبار با پزشک خود ملاقات کرده و آزمایش خون بدهد. در مورد گزینه‌های درمانی با پزشک خود صحبت کنید.

اگر پزشک تشخیص دهد که لوسمی لنفوسیتی مزمن در حال پیشرفت است یا در مراحل متوسط ​​یا پیشرفته است، گزینه‌های درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• شیمی‌درمانی

شیمی‌درمانی نوعی درمان دارویی است که سلول‌های در حال رشد سریع، از جمله سلول‌های سرطانی را از بین می‌برد. درمان‌های شیمی‌درمانی را می‌توان از طریق تزریق وریدی انجام داد و یا به صورت قرص مصرف کرد. بسته به شرایط، پزشک ممکن است از یک داروی شیمی‌درمانی یا ترکیبی از داروها استفاده کند.

• دارو درمانی هدفمند

داروهای هدفمند برای استفاده از آسیب پذیری‌های خاص سلول‌های سرطانی طراحی شده‌اند. سلول‌های سرطانی مورد آزمایش قرار می‌گیرند تا مشخص شود کدام داروها می‌توانند مفید باشند.

• ایمونوتراپی

ایمونوتراپی درمانی است که از سیستم ایمنی بدن برای مقابله با سرطان استفاده می‌کند. روش‌های ایمنی درمانی ممکن است سیستم ایمنی بدن را در شناسایی سلول‌های سرطانی یاری کند یا سلول‌های سیستم ایمنی بدن را برای مبارزه با سلول‌های سرطانی آموزش دهد.

• پیوند مغز استخوان

در پیوند مغز استخوان که به آن پیوند سلول‌های بنیادی نیز گفته می‌شود، از داروهای شیمی‌درمانی قوی برای از بین بردن سلول‌های بنیادی مغز استخوان بیمار استفاده می‌شود و سپس سلول‌های بنیادی خون فرد سالم از یک اهداکننده به بیمار تزریق می‌شوند، تا به مغز استخوان منتقل شده و سلول‌های خونی سالم را تولید کنند.

درمان‌ها ممکن است به تنهایی یا در ترکیب با یکدیگر استفاده شوند.

مراقبت‌های حمایتی

پزشک به طور منظم با بیمار ملاقات می‌کند تا عوارض احتمالی را کنترل کند. اقدامات مراقبتی حمایتی ممکن است به جلوگیری یا تسکین علائم کمک کند.

مراقبت‌های حمایتی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• غربالگری سرطان

پزشک خطر ابتلا به انواع دیگر سرطان را ارزیابی می‌کند و ممکن است غربالگری را برای یافتن علائم سایر سرطان‌ها توصیه کند. به عنوان مثال، پزشک ممکن است هر سال یا دو سال یک معاینه پوستی را برای یافتن علائم سرطان پوست توصیه کند.

• واکسیناسیون برای جلوگیری از عفونت

پزشک ممکن است واکسیناسیون‌های خاصی را برای کاهش خطر ابتلا به عفونت‌ها مانند پنومونی و آنفلوانزا توصیه کند.

• نظارت بر سایر مشکلات بهداشتی

پزشک ممکن است معاینه منظمی را برای نظارت بر سلامتی بیمار در حین و بعد از درمان سرطان خون لنفوسیتیک مزمن توصیه کند.