دررفتگی یک آسیب مفصل است. زمانی اتفاق می‌افتد که انتهای 2 استخوان متصل بهم از هم جدا شوند. در کودکان کوچکتر شایع نیست. این به این دلیل است که صفحات رشد آنها ضعیف‌تر از ماهیچه‌ها یا تاندون‌ها است. صفحات رشد قسمت‌هایی در انتهای استخوان‌های بلند هستند که استخوان‌ها در آن رشد می‌کنند. دررفتگی بیشتر در بین نوجوانان اتفاق می‌افتد.

علائم و نشانه‌ها

هر کودک ممکن است علائم را کمی متفاوت احساس کند. اما در زیر شایع‌ترین علائمی که کودک در ناحیه دررفته خواهد داشت آورده شده است:

• درد
• تورم
• کبودی یا قرمزی
• بی‌حسی یا ضعف
• تغییر شکل
• مشکل در استفاده یا حرکت دادن مفصل به روش عادی

این علائم ممکن است مانند سایر مشکلات سلامتی به نظر برسند. مطمئن شوید که فرزندتان برای تشخیص به پزشک خود مراجعه می‌کند.

علل شایع

دررفتگی زمانی اتفاق می‌افتد که نیروی شدیدی به رباط وارد شود. مثلا اگر کودک بیافتد یا ضربه‌ای به بدنش بخورد، به طور مثال هنگام انجام یک ورزش تماسی.

رباط‌ها نوارهای انعطاف پذیری از بافت فیبری هستند. آن‌ها به استخوان‌ها و غضروف‌های مختلف می‌پیوندند. آن‌ها همچنین استخوان‌ها را در یک مفصل به یکدیگر متصل می‌کنند. به عنوان مثال مفاصل ران و شانه را مفاصل توپی و کاسه‌ای می‌نامند. نیروی زیاد روی رباط‌ها در این مفاصل می‌تواند باعث شود سر استخوان (توپ) تا حدی یا به طور کامل از حفره خارج شود. شایع‌ترین دررفتگی در مفصل، دررفتگی شانه است.

تشخیص

پزشک با معاینه تشخیص را انجام می‌دهد. در طول معاینه، او در مورد سابقه سلامتی فرزند شما و نحوه وقوع آسیب می‌پرسد.

همچنین ممکن است موارد زیر پیشنهاد شود:

• عکس رادیولوژی اشعه ایکس. که تصاویری از بافت‌های داخلی، استخوان‌ها و اندام‌ها می‌سازد.
• ام‌آرآی. برای تهیه تصاویر دقیق از اندام‌ها و ساختارهای بدن استفاده می‌کند. که معمولاً تنها در صورتی انجام می‌شود که ممکن است نیاز به جراحی باشد.

درمان

درمان به علائم، سن و سلامت عمومی کودک بستگی دارد. همچنین به شدت این وضعیت بستگی دارد.

همه دررفتگی‌ها نیاز به مراقبت‌های پزشکی فوری دارند تا از شکستن استخوان جلوگیری شود. دررفتگی درمان نشده می‌تواند منجر به مشکلات جدی شود. درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• RICE. که مخفف استراحت، یخ، فشرده سازی، و ارتفاع ناحیه دررفته است.
• تغییر موقعیت. گاهی اوقات انتهای استخوان ممکن است خود به خود به جای خود برگردد. در غیر این صورت، پزشک باید به صورت دستی استخوان‌ها را به موقعیت مناسب خود برگرداند تا مفصل بتواند بهبود یابد.
• آتل یا گچ گیری. این درمان ناحیه دررفته را تا زمان بهبودی در جای خود نگه می‌دارد. همچنین از ناحیه در برابر حرکت یا استفاده محافظت می‌کند.
• دارو. برخی داروها می‌توانند درد را کاهش دهند.
• کشش. این درمان به آرامی عضلات و تاندون‌های اطراف انتهای استخوان را کشیده تا به دررفتگی کمک کند. از قرقره‌ها، ریسمان‌ها، وزنه‌ها و یک قاب فلزی که بالا یا روی تخت نصب شده است استفاده می‌کند.
• عمل جراحي. اگر بارها و بارها دررفتگی اتفاق بیفتد، ممکن است کودک به این درمان نیاز داشته باشد. همچنین اگر عضله، تاندون یا رباط به شدت پاره شده باشد، ممکن است انجام شود.

 ممکن است پزشک اقدامات زیر را توصیه کند:

• محدود کردن فعالیت در هنگام بهبودی دررفتگی
• استفاده از عصا یا ویلچر تا کودک شما بتواند در حین بهبودی حرکت کند
• فیزیوتراپی برای کشش و تقویت عضلات، رباط‌ها و تاندون‌های آسیب دیده

نکات کلیدی در مورد دررفتگی در کودکان

• دررفتگی زمانی اتفاق می‌افتد که نیروی شدیدی به رباط وارد می‌شود و باعث می‌شود انتهای دو استخوان از هم جدا شوند.
• دررفتگی می‌تواند باعث درد، تورم و ضعف شود. کودک شما همچنین ممکن است در حرکت دادن ناحیه آسیب دیده دچار مشکل شود.
• برای تشخیص دررفتگی اغلب به معاینه و عکس رادیولوژی اشعه ایکس نیاز است.
• استخوان‌ها باید به موقعیت مناسب خود برگردند تا مفصل بهبود یابد. سایر درمان‌ها شامل گچ‌گیری، آتل، مسکن‌ها و جراحی است.