مدیریت بیماری
لنفوما
گره‌های لنفاوی، اجزای کوچک گرد و بادامی شکلی هستند که در سراسر بدن گسترده شده‌اند. این گره‌ها در قسمت‌هایی از بدن مانند زیر بغل، کشاله ران، گردن و شکم به تعداد بیشتری وجود دارند و از طریق آن مایع و مواد زائد از بدن خارج می‌شوند. این غده‌های لنفاوی مانند صافی کوچکی عمل می‌کنند و ميكروب‌ها در آن‌ها به دام می‌افتند. دستگاه لنفاوی همچنین در تولید نوع مهمی از سلول‌های سفید خون به نام لنفوسیت‌ها نقش دارند که به محافظت بدن در برابر عفونت‌های گوناگون ناشی از باکتری‌ها، ویروس‌ها و قارچ‌ها کمک می‌کنند.
لنفوم‌ها سرطان‌هایی هستند که از دستگاه لنفاوی منشا می‌گیرند و هنگامی رخ می‌دهد که سلول‌های موجود در غده‌های لنفاوی یا لنفوسیت‌ها به طور مهار نشدنی شروع به تکثیر می‌كنند و سلول‌های بدخیمی ایجاد می‌کنند که دارای توانایی غیرطبیعی تهاجم به بافت‌های دیگر در سراسر بدن هستند. لنفوم‌ها ممکن است در گره‌های لنفاوی، طحال، مغز استخوان، خون یا سایر اندام‌ها مانند روده به وجود آیند.
انواع لنفوما
انواع گوناگون از لنفوم‌ها وجود دارند. اما به طور کلی لنفوم‌ها برحسب مشخصات خاص سلول‌های سرطانی به دو دسته زير تقسیم می‌شوند:
- هوچکین
اين نوع لنفوما در میان نوجوانان و بالغین در سن 15 – 35 سال و در بزرگسالان در 55 سال و بالاتر شایع است. در حال حاضر این بیماری یکی از قابل درمان‌ترین بدخیمی‌هاست و قسمت عمده‌ای از بیماران مبتلا قابل علاج کامل هستند.
- غیرهوچکین
این بیماری می‌تواند با سهولت بیشتری به نواحی خارج از غدد لنفی تهاجم یابد. عاقبت لنفوم‌های غیر هوچکین به خوبی لنفوم هوچکین نیست چون علائم ديرتر خود را نشان داده در نتيجه درمان ديرتر شروع مي‌شود.
علائم و نشانه‌ها
در بیماری که دچار لنفوما شده است ممکن است علائم زیر را مشاهده نمائید:
- تورم غدد لنفاوی در گردن، زیر بغل و یا کشاله‌ی ران
- تب و لرز
- تعریق شبانه
- خستگی فراوان و ضعف
- کم‌خونی
- استخوان درد
- کاهش وزن بدون دلیل و كاهش اشتها
- خارش بدن
- سرفه، تنفس مشکل و یا درد قفسه سینه
علل شایع
علت این بیماری هنوز مشخص نیست. ممکن است عواملی از محیط، خصوصیات ژنتیک فرد و همچنین عوامل عفونی در ایجاد بیماری دارای نقش باشند.
عوارض احتمالی
به دنبال لنفوما عوارض زیر ممکن است در بیمار بروز نماید:
- ابتلا به بیماری‌های قلبی، سرطان خون، ملانوما يا سرطان پوست، لنفوم غیر هوچکین، سرطان استخوان، پستان، ریه، معده و تیروئید
- عوارض شيمي‌درماني و راديوتراپي
تشخیص
پزشک جهت تشخیص لنفوم اقدامات تشخیصی زیر را انجام می‌دهد.
- معاینه بالینی تورم غدد لنفاوی در گردن، زیر بغل و کشاله ران و طحال و کبد
- راديوتراپی
- سی.تی.اسکن
- ام.آر.آی (MRI)
- پت اسکن (PET)
- نمونه‌برداري و برداشتن غدد لنفاوی متورم که دقیق‌ترین روش مي‌باشد.
درمان
درمان لنفوم ممکن است شامل شیمی‌درمانی و در برخی موارد پرتودرمانی و پیوند مغز استخوان باشد، لنفوم‌ها بسته به نوع و مرحله پیشرفتگی ممکن است قابل علاج باشند.
زمان مناسب مراجعه به پزشک
- در فواصل منظم و مشخص شده طبق دستور پزشک
- در صورت مشاهده علائم جديد در دوران درمان
در صورت وجود علائم و نشانه‌های زیر باید فوری به پزشک مراجعه نمایید:
- ابتلا به عفونت‌های مکرر
- کبودی‌ها و خونریزی‌های غیرطبیعی
- تورم غدد لنفاوی
- کاهش وزن بدون علت مشخص
- احساس خستگی مداوم و غیرعادی
- تعریق شبانه
- تب بدون دلیل مشخص
- درد استخوانی
- خونریزی از بینی
- خونریزی‌های طولانی بعد از جراحات کوچک
- بروز کبودی‌ها بدون ضربه
- ضعف بارز
