قلب دارای چهار دریچه است که جریان خون را در مسیر درست و در یک جهت قرار می‌دهند. این دریچه‌ها عبارتند از دریچه میترال، دریچه سه لتی، دریچه ریوی و دریچه‌ی آئورت. لبه‌های هرکدام از این دریچه ها با هربار ضربان قلب، بسته و باز می‌شوند. گاهی این دریچه‌ها به درستی باز و بسته نمی‌شوند و جریان خون در قلب دچار اختلال می‌شود. دریچه میترال بین بطن چپ و دهلیز چپ قرار گرفته است. در بیماری دریچه‌ی میترال، دریچه، به خوبی کار نمی‌کند.

انواع بیماری‌های دریچه میترال عبارتند از:

• برگشت خون از دریچه میترال (نشت دریچه)

در این بیماری، لبه‌های دریچه میترال به خوبی بسته نمی‌شوند و باعث بازگشت خون به دهلیز چپ می‌شود. اگر این بیماری درمان نشود، به قلب آسیب می رساند.این بیماری معمولاً به خاطر افتادگی دریچه میترال به وجود می‌آید که در آن لبه‌های دریچه در زمان جمع شدن بطن (انقباض بطن چپ) به سمت دهلیز باز می‌شوند.

• تنگی دریچه میترال

در این بیماری، لبه های دریچه میترال سفت و ضخیم می شوند و ممکن است به همدیگر بچسبند. در نتیجه ی این اتفاق، دریچه باریک شده و جریان خون از دهلیز چپ به بطن چپ کاهش می یابد.

درمان بیماری دریچه میترال بستگی به شدت بیماری دارد. پزشک ممکن است در نهایت برای درمان این بیماری، جراحی ترمیم یا تعویض دریچه ی میترال را توصیه کند.

علائم و نشانه‌ها

بعضی افراد مبتلا به بیماری دریچه میترال ممکن است هیچگونه علائمی را تا سالیان سال تجربه نکنند. علائم و نشانه‌های بیماری دریچه میترال عبارتند از :

• صدای غیرطبیعی قلب که با استفاده از گوشی پزشکی قابل شنیدن است.
• خستگی خیلی زیاد
• تنگی نفس بخصوص در زمان انجام فعالیت یا دراز کشیدن
• ضربان نامنظم قلب
• تپش قلب
• سبکی سر، غش
• درد قفسه سینه

علل شایع

بیماری دریچه‌ی میترال علل مختلفی دارد. بعضی از این بیماری‌ها در زمان تولد به وجود می‌آیند.

عوامل تشدید کننده خطر

عوامل مختلفی می‌توانند احتمال ابتلا به بیماری دریچه‌ی میترال را افزایش دهند، از جمله:

• افزایش سن
• سابقه عفونت های خاصی که بر قلب اثر می گذارند.
• داشتن سابقه بیماری قلبی یا حمله قلبی
• سابقه استفاده از برخی داروهای خاص
• بیماری های مادرزادی قلبی

عوارض احتمالی 

بیماری دریچه‌ی میترال می‌تواند مشکلات زیادی ایجاد کند، از جمله:

• • بی‌نظمی در حرکات حفره‌های بالایی قلب (فیبریلاسیون دهلیزی)
  • فشار خون بالا که بر رگ‌های خونی ریه‌ها اثر می‌گذارند (فشار خون ریوی)
  • ایجاد لخته‌های خون
  • نارسایی قلبی
  • سکته مغزی

تشخیص

پزشک با معاینه بیمار، علائم و نشانه‌های بیماری را بررسی می‌کند. در معاینه‌ی بدنی، پزشک به صدای قلب بیمارگوش می‌دهد و همچنین روش‌های متعددی را  برای تشخیص بیماری، به بیمار توصیه می‌کند.

این روش‌ها عبارتند از:

• اکوکاردیوگرافی‌

در این روش، امواج صوتی به طور مستقیم از یک دستگاه مخصوص به قفسه‌ی سینه برخورد می‌کند و تصاویر متحرکی بر روی صفحه نمایش ایجاد می‌شود. با این روش ساختمان قلب، دریچه‌های قلب و جریان خون به قلب را مورد بررسی قرارمی‌دهند.

این روش تشخیصی به پزشک در تعیین فشار ریوی کمک می‌کند و پزشک می‌تواند از نزدیک دریچه‌های قلبی  و نحوه‌ی فعالیت  آن‌ها را بررسی کند.

• گرفتن نوار قلب (الکتروکاردیوگرام)

 در این روش، سیم‌هایی به پوست بیمار متصل شده و فعالیت‌های الکتریکی قلب را اندازه‌گیری می‌کند و به پزشک در تشخیص بزرگ شدن حفره‌های قلب، بیماری‌های قلبی و ضربان نامنظم قلب کمک می‌کند.

• تصویربرداری با اشعه ایکس

این تصاویر در تعیین علت بزرگ شدن قلب و بیماری‌های خاص دریچه‌های قلبی به پزشک کمک می‌‌کنند.

• ام .آر. آی قلبی

در این روش با استفاده از امواج رادیویی، تصاویر دقیقی از قلب تهیه می‌شود. این روش تشخیصی ممکن است برای تعیین شدت بیماری هم مورد استفاده قرار گیرد.

• تست استرس یا تست ورزشاین روش تشخیصی  با اندازه‌گیری میزان تحمل قلب بیمار در برابر فعالیت‌های ورزشی می‌تواند به تشخیص بیماری قلبی و تجویز داروهای مناسب کمک کند.

• کاتتریزاسیون قلبی

در این روش، پزشک یک لوله‌ی باریک (کاتتر) را وارد رگ اصلی در بازو یا کشاله‌ی ران کرده و آن را به سمت قلب هدایت می‌کند. سپس یک ماده رنگی مخصوص را درون کاتتر تزریق و با استفاده از اشعه‌ی ایکس، اقدام به تصویربرداری می‌کند.

با این روش، تصاویر دقیقی از رگ‌های قلب و نحوه‌ی فعالیت قلب و همچنین فشار درون حفره‌های قلبی تهیه می‌شود.

درمان

درمان بیماری دریچه‌ی میترال به شدت بیماری بستگی دارد. درمواردی که شدت بیماری زیاد نیست ،پزشک تنها مراقبت و همچنین تغییر در سبک زندگی را به بیمار پیشنهاد می‌دهد وداروهایی را برای بهبود علائم تجویز می‌کند. بیمار برای کاهش خطر لخته شدن خون به رقیق کننده‎‌های خون نیازدارد.

ممکن است دریچه‌ی میترال قلب نیاز به ترمیم یا تعویض داشته باشد. در این صورت پزشک برای جلوگیری از مشکلات این بیماری، عمل جراحی را به بیمار پیشنهاد  می‌دهد.

روش‌های جراحی عبارتند از:

• ترمیم دریچه میترال

به منظور ترمیم دریچه‌ی میترال، پزشک مجدداً لبه های دریچه را به هم متصل کرده  یا لبه‎هایی که به هم چسبیده‌اند و باعث تنگی دریچه شده‌اند را از هم جدا می‌کند و یا بافت اضافی که از بسته شدن کامل دریچه جلوگیری می‌کند را برمی‌دارد.جراح همچنین ممکن است با استفاده از حلقه‌ای که در اطراف دریچه قرار می‌دهد، دریچه را محکم کرده و تقویت کند.

دریچه‌ی میترال ممکن است با استفاده از یک لوله‌ی بلند و باریک (کاتتر) و یک گیره، ترمیم شود. در این روش، پزشک یک کاتتر را به همراه یک گیره وارد سرخرگ کشاله‌ی ران کرده و آن را تا دریچه‌ی میترال هدایت می‌کند و عمل ترمیم دریچه را انجام می‌دهد.

• تعویض دریچه‌ی میترال

اگر دریچه‌ی میترال قابل ترمیم نباشد، جراح ممکن است از عمل تعویض دریچه استفاده کند. در این روش، جراح دریچه‌ی آسیب دیده را با یک دریچه‌ی مصنوعی، یا دریچه‌ی گاو، خوک یا یک انسان دیگر تعویض می‌کند.

دریچه‌ی اهدایی از گاو یا انسان دیگر، با گذشت زمان از بین می‌رود و اغلب نیاز به تعویض مجدد خواهد داشت. افرادی که از دریچه‌ی مصنوعی استفاده می‌کنند ممکن است به مصرف داروهای رقیق کننده‌ی خون برای جلوگیری از ایجاد لخته‌های خون نیازداشته باشند.